Het balkon – Een vijfluik vanuit de hoogte – een recensie


Het Balkon – Een vijfluik vanuit de hoogte

Een eenvoudige jongen uit Maassluis groeide op terwijl hij de wereld balkoniseerde, d.w.z. door de bril van de balkonbewonderaar die hij was of eigenlijk geleidelijk aan werd, bekeek en becommentarieerde. Hij groeide uit tot een vierdimensionaal multifunctioneel multimediaal mondiaal letterkundig arsenaal waaruit zijn lezers later onuitputtelijk zouden gaan putten.

Van Maassluis tot Liberia dat zijn naam (vrijheid) niet altijd de eer bewees die hij verdient, van polderland tot model heilstaat Noord Korea: elke plek lijkt een vanzelfsprekend tijdelijk thuis voor Henk Weltevreden – filosoof, schrijver, prater, radiodocumentairemaker, wereldreiziger en -burger.

Zonder uit de hoogte te doen overziet hij vanaf balkons of wat daar voor doorgaat de wereld aan zijn voeten en neemt zijn lezers mee de hoogte in, weg van platvloersheid of lage drukke gebieden in het deltagebied waar hij geboren werd.

Is het een roman zoals hij zelf beweert of is het een novelle, een semiautobiografisch reisverslag door de tijd, zijn het vijf verhalen, of dit alles tegelijk? Wat doet dat er toe! De lezer vindt óf niet wat hij zoekt óf ontdekt iets waar hij niet op had gerekend. Hoewel het tot op zekere hoogte afzonderlijke verhalen zijn, vormen zij een boeiende eenheid. De rode draad in deze 74 bladzijden is het fascinerende van het balkon ‘an sich’ dat vanaf zijn twaalfde jaar met hem meereisde in zijn literaire dromen en fysieke reizen. Wij mogen hem achteraf begeleiden en (na)genieten van zijn vergezichten. Het boekje doet je verlangen naar meer, meer, meer. De schrijver zal er hopelijk voor zorgen.

 

Jan Bontje, november 2016

Het Balkon – Een vijfluik vanuit de hoogte
Door Henk Weltevreden, Uitg. Aspekt, Soesterberg, 2016. ISBN 9789461537843

Recensie: Bonjour Madame !


Boekbespreking:

 

Liefdes ontstaan, conventies verschuiven, staat op de flap van deze roman, onder de titel. Hiermee is kernachtig uitgedrukt waar het boek over gaat. De recensent kan het niet beter omschrijven.
Heiltje Veth is er meesterlijk in geslaagd mij het boek, waarin ik door drukke bezigheden (te) laat aan begonnen ben, in één ruk te laten uitlezen. Dat gebeurt niet vaak, want ik heb een zekere achterdocht tegen romans. Maar al te vaak proberen romanschrijvers interessant, intellectueel, moeilijk, elitair, verheven, hermetisch, te lijken waardoor hun romans op de stapel nog te lezen boeken blijven steken n er nooit meer van af komen. Deze roman over liefde en het lak hebben aan kleinburgerlijke conventies, over de hartstochtelijke relatie tussen een uit een arbeidersmilieu afkomstige vrouw die zich van haar engerd van een echtgenoot bevrijdt en in een relatie zweeft met een veel oudere rooms-katholieke kloosterling, sleurde mij het verhaal in zonder dat ik verzet kon of wilde bieden.
Hoewel het, uiteraard, allemaal fictief is, ontvouwt zich een eigen werkelijkheid die je aangrijpt, ontroert, boos maakt, irriteert, alert houdt. De personages in het boek kun je bijna aanraken, strelen, of vervloeken. Als een trein ontrolt zich het mooie geheel van quasi losse verhalen, flash backs, dag en echte dromen, huilpartijen, en dit allemaal met als middel- en hoogtepunt het woeste maar vertederende liefdesspel van ‘madame’ die gelukkig geen ‘madam’ was en haar kloosterling Vince.
Ik heb het boek met een diepe zucht dichtgeslagen. Lezen dus.

*

Heiltje Veth: “Bonjour Madame !”, roman, Uitg. Aspekt, Soesterberg, 2015, ISBN 9 789461 538000, 171 pag.

*