Recensie: Bonjour Madame !


Boekbespreking:

 

Liefdes ontstaan, conventies verschuiven, staat op de flap van deze roman, onder de titel. Hiermee is kernachtig uitgedrukt waar het boek over gaat. De recensent kan het niet beter omschrijven.
Heiltje Veth is er meesterlijk in geslaagd mij het boek, waarin ik door drukke bezigheden (te) laat aan begonnen ben, in één ruk te laten uitlezen. Dat gebeurt niet vaak, want ik heb een zekere achterdocht tegen romans. Maar al te vaak proberen romanschrijvers interessant, intellectueel, moeilijk, elitair, verheven, hermetisch, te lijken waardoor hun romans op de stapel nog te lezen boeken blijven steken n er nooit meer van af komen. Deze roman over liefde en het lak hebben aan kleinburgerlijke conventies, over de hartstochtelijke relatie tussen een uit een arbeidersmilieu afkomstige vrouw die zich van haar engerd van een echtgenoot bevrijdt en in een relatie zweeft met een veel oudere rooms-katholieke kloosterling, sleurde mij het verhaal in zonder dat ik verzet kon of wilde bieden.
Hoewel het, uiteraard, allemaal fictief is, ontvouwt zich een eigen werkelijkheid die je aangrijpt, ontroert, boos maakt, irriteert, alert houdt. De personages in het boek kun je bijna aanraken, strelen, of vervloeken. Als een trein ontrolt zich het mooie geheel van quasi losse verhalen, flash backs, dag en echte dromen, huilpartijen, en dit allemaal met als middel- en hoogtepunt het woeste maar vertederende liefdesspel van ‘madame’ die gelukkig geen ‘madam’ was en haar kloosterling Vince.
Ik heb het boek met een diepe zucht dichtgeslagen. Lezen dus.

*

Heiltje Veth: “Bonjour Madame !”, roman, Uitg. Aspekt, Soesterberg, 2015, ISBN 9 789461 538000, 171 pag.

*

Feest voor de machines – een boekbespreking


Feest voor de machines – een boekbespreking
Een boekbespreking door Jan Bontje

Ik moet bekennen dat ik heel graag kinderboeken ter hand neem, ze helemaal uitlees of -kijk (als er geen tekst is) en dat nog vaak herhaal. Waarom? Omdat ze zo doeltreffend appelleren aan het kind in mij. En dat kind koester ik: oud worden is één, maar kind blijven in het diepst van je hart is toch wel het mooiste wat je kunt bereiken of moet ik zeggen blijven… Het feit dat ik een volop genietende opa ben zal hier zeker toe bijdragen!

Toen dan ook Feest voor de machines op de mat viel steeg de adrenaline. En ik werd niet teleurgesteld: het is een schitterend boek dat uitgeverij De Eenhoorn heeft geproduceerd. Aansprekende illustraties die elk kind onmiddellijk zal herkennen en juichkreetjes zal ontlokken. De bijbehorende tekst is kort, rijmt en dwingt door de gekozen woorden (waaronder grapjes en moeilijke woorden) de voorlezende grote mens tot nadere uitleg – wat de fantasie van het kind alleen maar nóg zal prikkelen. Het is een feest om dit boek te lezen, voor te lezen, te herlezen en door te geven. En waarom het Feest voor de machines heet? Dat moet u zelf maar ontdekken door het boekje aan te schaffen!

FEEST VOOR DE MACHINES, door Edward van de Vendel (tekst) & Liesbeth De Stercke (illustraties)

Uitg. De Eenhoorn, Wielsbeke (B), 2014
ISBN 978-90-5838-967-1220615

Recensie: Tussen korenbloemen en papavers – Gedichten – Greetje de Jong


Tussen korenbloemen en papavers – Gedichten – Greetje de Jong – Uitg. van Gé, Vlaardingen, 2013

Als ik in één woord deze mooie bundel mag samenvatten: verlangen.

Ingetogen, verlegen soms, zo nu en dan brutaal, een enkele keer explosief, vaak vertederd en vertederend, nu en dan bijna filosofisch: allemaal uitdrukkingen die eerder minder dan meer de lading dekken en daarmee tegelijk het ongrijpbare van (deze en elke ware) poëzie benadrukken.

De dichter gebruikt de beschikbare taal op eigenzinnige wijze en vangt soms schitterende zinnen als “grijpt kou het leven bij de keel” waartegenover dan weer “In de warmte onder huid van wolf”;  “Toen hoorde hij de voetstap”  in een gedicht waarin een archeologische vondst een rol speelt; “…muren van gras… maar ook een “kerk van bomen”.

Soms is er ontnuchtering, meteen al tot uiting komend in de titel van een gedicht: Schone schijn. Uiteindelijk eindigt de bundel toch juichend: Het roer is om.

Een bundel om meer dan eens te proeven…

Jan Bontje, juni 2014

Lees verder “Recensie: Tussen korenbloemen en papavers – Gedichten – Greetje de Jong”

Boekbespreking: Tussen duim en wijsvinger


Tussen duim en wijsvinger

Dichteres Els Huurman (1964) heeft weer een nieuwe bundel uitgebracht: Tussen duim en wijsvinger. Het is haar zesde literaire kindje. Het boekje is moeiteloos tussen duim en wijsvinger vast te houden, maar dit simpele feit is omgekeerd evenredig aan de aardige, gevarieerde inhoud.

Els Huurman tussen duim en wijsvinger

Steeds slaagt Huurman erin de lezer ofwel geheel op het verkeerde been te zetten of een invalshoek te bieden waar hoogstwaarschijnlijk niet aan gedacht was door degene die dit ‘poëtisch gerecht’ tot zich neemt. Zo begint de bundel heel verrassend met een zestiental gedichten waarin de titel pas volgt ná het gedicht. Die titel is dan meer een conclusie dan een benoeming…
Soms raakt zij aan de alledaagse werkelijkheid zonder de lezer de mogelijkheid, het recht en de plicht te ontnemen zélf een invulling te geven aan de door haar gestapelde woorden, aan het gedicht (blz. 60):

Eenvoud

Op mijn ontbijtbord
restjes brood
Hagelslag
en rode jam

Terwijl de hemel huilt
zich geeft
zodat de bloemen bloeien

De insecten schuilen
de vogels hun
jongen voeden

Zie ik mensen
in zwarte pakken
en tassen
zoeken naar oplossingen

Haar gedicht Molen “De Hoop” (blz. 67) schreef zij t.g.v. Open Monumentendag Hellevoetsluis in september 2013 en kreeg bij de bijbehorende dichtwedstrijd een eervolle vermelding.
Verdeeld over een zestal thema’s bestrijkt Huurman een breed spectrum. Al met een al een appetijtelijk bundeltje.

Els Huurman: Tussen duim en wijsvinger, Uitg. aquaZZ, eerste druk 2013, 71 blz., ISBN 9789490535988

Jan Bontje, oktober 2013

GESIGNALEERD: Kees Godefrooij – Rouge Noir


Rouge noir, zwartrood, is een erkende kleur, tussen zwart en rood. Ook de gedichten van de in 1951 in Rotterdam geboren dichter Kees Godefrooij bewegen zich tussen zwart en rood, dood en passie, duisternis en intens leven. Lezing ervan laat je niet onberoerd.

Humor is deze ‘zwartromantische’ dichter, bewonderaar van onder anderen – uiteraard – Baudelaire en Edgar Allen Poe, niet vreemd. Zie zijn gedicht

 

Roos- en wijnalarm

Dames, dames
laat de dichter
er even langs
hij is onderweg
naar een spoedgeval:
een roos en wijnalarm
dat dwingend aandacht behoeft

Of het afbreekstreepje in de titel met opzet is weggelaten in de zesde regel weet ik niet; ik vermoed een schoonheidsfoutje, want in de laatste regel wordt aan het alarm als enkelvoud gerefereerd.

Opmerkelijk is dat de bundel eindigt met een lichtvoetig, liefdevol gedicht:

Eens

– het moet op Vlieland geweest zijn
stak mijn liefje
haar voetje
in zee
waar weet ik
niet meer precies
maar
nooit heb ik sindsdien
zulke
verliefde golven
gezien

 

Kees Godefrooij: Rouge Noir, Uitg. De Witte Uitgeverij, Leiden, april 2011, 78 blz., ISBN 978-94-6107-052-4, Bestelnummer WUPOVE0008

Boekomslag en boekenlegger
Boekomslag en boekenlegger