Dichter onder water – 3 september 2017


Maar liefst 40 dichters vullen zondag 3 september 2017 tussen 13.00 en 14.30 uur de voetgangersbuis van de Maastunnel.
Eén kilometer poëzie tijdens de unieke manifestatie “DICHTER ONDER WATER”.

Om 15.00 uur krijgt Stadsdichter van Rotterdam 2017, Derek Otte, de gelijknamige dichtbundel uitgereikt die hij samen met initiatiefnemer Joop van der Hor later aan de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb zal overhandigen.

Burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam staat met zijn gedicht ‘Groeten uit Rotterdam’ in de speciaal in het kader van ’75 jaar Maastunnel’ samengestelde dichtbundel. Hij is in goed gezelschap, want ook ambtgenoot Mirjam Salet van Nissewaard, zanger Lee Towers, Manuel Kneepkens, Jana Beranová, Hans Wap, Jan Oudenaarden, Edwin de Voigt, Rommert Boonstra, Mark Boninsegna en Sander Grip (GERS! Magazine) zijn maar enkele van de vele bekende Rotterdamse dichters die werk hebben aangeleverd.
Maar “Dichter onder Water” grossiert niet alleen in bekende namen, ook buitengewoon gewone bijzondere Rotterdammers als Rieneke Minderman-Grobben, Robert Tau, Dick Gebuys, Annie Ras, Joop v/d Bos en Fred Marree doen mee!
Uit Nissewaard haken woordenaar Jan Bontje, Ferr Fikkers en architect Han de Kluiver aan.
Elk gedicht is voorzien van een prachtige foto van o.a. Martin Kers, Sjors Ribeiro Edison, Marieke Odekeren (GERS! Magazine) en Sandy Struijs.

Locatie: Charloisse Hoofd, ingang voet-fietsers (Maas)tunnel.

Het Van Es-event wordt aangeboden door het Maastunnelprojectteam en de gemeente Rotterdam en vindt plaats tijdens de Wereldhavendagen.
http://wereldhavendagen.nl/progra…/charlois-2017-maastunnel/

wereldhavendagen.nl
Charlois 2017 Maastunnel. De Maastunnel, welke de komende 2 jaar zeer grondig wordt gerenoveerd, wil graag voor de bewoners van Zuid iets kunnen betekenen tijdens …

De bundel ‘Dichter onder Water’ draag ik op aan alle overleden dichters van de Stad die zich door de dood de mond niet laten snoeren! (Joop van der Hor)

***

Advertenties

Augusta Peaux gezien door de ogen van Wouter van Heiningen


Interview AD over Augusta Peaux Festival 2016

Augusta Peaux

Afgelopen zondag (21 mei 2017, JB) mocht ik voordragen bij LiteRAR, een podium voor muziek en poëzie in het mooie pand (voormalige gemeentehuis) waar nu de Galerie van RAR en de Kunstuitleen zijn gevestigd in Spijkenisse. Dit podium wordt sinds jaar en dag georganiseerd  door Jan Bontje. Van hem ontving ik de bundel ‘De wilgen, de velden, het water’ met poëzie van Augusta Peaux.

Augusta Guerdina Peaux (1859 – 1944) was een Nederlandse dichteres en vertaalster. Zij was van Franse afkomst (haar oudovergrootvader kwam uit Camarès, Frankrijk). Peaux publiceerde de bundels ‘Gedichten’ (1918) en ‘Nieuwe gedichten’ (1926). Als dichteres leefde zij in de schaduw van de meer bekende Tachtigers, onder wie de door haar bewonderde Hélène Swarth die haar werk apprecieerde. Peaux blonk uit in minutieuze impressionistische landschapsschilderingen waaraan zij een sombere, melancholieke ondertoon wist te geven. Hoewel een aantal van haar gedichten in bloemlezingen verschenen (onder meer Eenzaam kerkhof), heeft haar werk weinig aandacht gekregen. Ze koos bewust voor een teruggetrokken leven. Ze ligt begraven op Rustoord in Nijmegen, graf W-0222. Haar naam staat niet op het graf.

In 2011 verscheen een speciale uitgave van haar werk verzorgd door Mario Molegraaf: een gelimiteerde uitgave van 95 exemplaren op geschept papier. In  2014 verscheen er een bibliofiele uitgave van drie gedichten van haar hand ter gelegenheid van een bijeenkomst op 23 februari 2014 van ‘LiteRAR’ in Spijkenisse, waar haar 70ste sterfdag (op 23 februari 1944) werd herdacht door haar biograaf en bloemlezer Mario Molegraaf . De gedichten werden tot lied verwerkt en vertolkt door Willem, de huistroubadour (van LiteRAR), die van 22 van haar gedichten ’n lied maakte. In november 2014 verscheen een nieuwe verzamelbundel gedichten van haar, bijeengebracht door Mario Molegraaf: ‘De wilgen, de velden, het water ‘ de bundel die ik van Jan cadeau kreeg.

Microsoft Word - Omslag Peaux

De dichter J.C. Bloem zei ooit over de poëzie van Augusta Peaux: “Hartstochtelijke, haast stamelende poëzie” en in het gedicht ‘Eenzaam kerkhof’ (vaste lezers weten van mijn fascinatie voor kerkhoven en zullen dus niet verrast zijn door mijn keuze voor dit gedicht) komen beide omschrijvingen heel mooi tot zijn recht.

.

Eenzaam kerkhof

De witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
de takken wiegen hun stille droomen
op donkere armen in sluiers van rouw,
het sleepkleed der treurende esschenbomen
raakt bloeiende grassen in avonddauw.
Hoog groeien de grassen, wind die ze zaaide,
wind die ze verwaaide, zij bloeien uit,
geen hand die ze plukte, geen zeis die ze maaide
de witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
op de hekspijlen buigen de boomen
hun donkere hoofden in krip van rouw.
Hun hangende sluiers beroeren de klachten
der witte rozen en het schemerrood
der oude daken, vele wolkengeslachten
gaan het hek over, de bloemen en den dood.
Woest liggen de graven, de grendelen der aarde
sluiten de dooden van ’t leven af,
zij zinken al dieper, een weeldrige gaarde
bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf.
En de wagenmenner, in ’t beeld van de sterren
ziet ernstig peinzend omlaag,
ver ligt al de aarde, een stip, zoo verre
en zijn paarden gaan zo traag.
Langs andere werelden siert hij zijn wagen
en waar geen werelden meer zijn,
de steppenvlakten door van een eindeloze,
vage, onbekende hemelwoestijn.

.

Wouter van Heiningen (Overgenomen uit en hier en daar aangevuld met links:) https://woutervanheiningen.wordpress.com/2017/05/24/literar/#comment-4093)

LiteRAR #46 op 21 mei 2017


Beste vrienden-cultuurminnaars!

De 46ste LiteRAR is aan de beurt. Ook nu weer in de galerie van RAR, Noordeinde 7, Spijkenisse

op zondagmiddag 21 mei 2017 om 2 uur.

De toegang is gratis.

Met muziek, verhalen, gedichten, van o.a. troubadour Willem (samen met A3), verhalenschrijver Constant Schorel, dichter Wouter van Heiningen…

Presentatie: Jan Bontje

De laatste LiteRAR voor de zomerstop, dus u mag dit niet missen.

 

Local Literature #12 op 4 mei 2017 Dodenherdenking



Local Literature #12

In het teken van Dodenherdenking

Donderdagavond 4 mei 2017 van 19:45 tot 22:00

De Boekenberg – Terras (4e etage), Markt 40, Spijkenisse

Gratis toegang.

Programma

19:45 – 19:59  Welkom en opening door Jan Bontje en leest een korte tekst

20:00 – 20:02  Twee minuten stilte

20:02 – 20:10  Willem zingt enkele liedjes

20:10 – 20:20  Joz Knoop leest enkele gedichten

20:20 – 20:25  Willem zingt

20:25 – 20:40  Constant Schorel leest een kort verhaal

20:40 – 20:45  Willem zingt

20:45 –  21:00  Pauze

21:00 – 21:15  A3 Eijke leest een column

21:15 – 21:20  Suzanne met proza/poëzie

21:20 – 21:25  Willem zingt

21:25 – 21:35   Pim Wiersinga leest en Jan Bontje interviewt hem

21:35 – 21:50   Ed Zantman

21:50 – 21:55   Wouter Fornara

21:55 – 22:00  Jan Bontje leest enkele fragmenten

*

En nu het stil geworden is: Een nieuwe bundel van Ingrid Noppen


En nu het stil geworden is’: Een nieuwe bundel van Ingrid E. Noppen

De vierde gedichtenbundel ‘En nu het stil geworden is’ van Ingrid E. Noppen bevat 95 veelzijdige en prachtige gedichten, waarin Ingrid haar observatie van al het leven rondom haar, weer heeft trachten te vertalen in poëzie.
Na de gedichtenbundels ‘Vlinders van Brokaat, ‘Cantates van de wind’ en ‘Wat wil je dat ik je vertel?’, is ‘En nu het stil geworden is’ alweer de vierde gedichtenbundel van Ingrid Eleonora Noppen.

Ingrid is in 1951 geboren in de boeiende havenstad Rotterdam, waar zij ook opgroeide. Zij weet niet beter of de pen is altijd haar beste vriend geweest en met grote regelmaat dwalen haar gedachten dan ook af naar haar andere wereld, die voor haar – naast haar enorme visualisatievermogen – onontbeerlijk is om te schrijven. In ‘En nu het stil geworden is’ heeft zij opnieuw getracht haar observatie van al het leven rondom haar te vertalen in poëzie. Of deze bundel de moeite waard is om te lezen, zij laat het oordeel graag aan de lezer.

‘En nu het stil geworden is’ (106 pagina’s, ISBN: 9789463427869) is gepubliceerd via Mijnbestseller.nl. Het boek is onder andere te koop bij http://www.mijnbestseller.nl en is binnenkort ook bij Bol.com en de boekhandel te bestellen. Prijs: € 12,50.

 

Email: INoppen@hotmail.com
Website: http://www.ingrideleonora.nl

Augusta Peaux: een groot dichteres in klein Simonshaven


Augusta Peaux: een groot dichteres in klein Simonshaven

Het is zondagochtend in de zomer van 1868; Augusta Peaux is 9 jaar en als jong meisje is zij meestal in de polders te vinden. Ze dwaalt langs de velden en het water en legt zich neer in de schaduw van een wilg.
De zon piekt door het lover en laat dansende sterren zien op haar lichaam en het hoge zacht wuivende gras.
De rimpelingen in het door de zon beschenen water lijken op duizenden spiegeltjes.
Het goudrijpe graan is zwaar van de dauw, de druppels werken als prisma’s die de kleuren van de regenboog verstrooien.
Augusta absorbeert de geuren en kleuren en het geluid van de eindeloze stilte, van goudgrond.
Ze weet zich onbespied in het hoge gras en schrikt op door het klokgelui van het witte kerkje.
Over vijftien minuten zal haar vader, de predikant Pieter Peaux, de kerkdienst gaan leiden, zoals op iedere zondag.
Augusta komt loom overeind tot haar hoofd boven het hoge gras uit komt.
Ze kijkt naar het kerkje dat op een terp staat ter bescherming tegen overstromingen. Het staat net buiten Simonshaven in de polder, omringd door water als een slotgracht.
Het witte kerkje ziet er nog erg nieuw uit en is na de brand in 1850, in 1854 weer in gebruik genomen.
Augusta voelt zich gelukkig in Simonshaven en vooral in dat prachtige buitengebied.
De unieke blauwgraslanden en biezen kunnen alleen groeien waar brak kwelwater omhoog komt.
Door niemand afgeleid, kan zij in het hoge gras in haar eigen fantasiewereld leven.
Op negenjarige leeftijd zet zij, geïnspireerd door de natuur, haar dwalingen in de natuur op papier.
Er verschijnt een glimlach op haar gezicht en ze weet nu al, dat ze later schrijver en dichter wil worden.
Augusta kijkt naar de zon die langzaam achter de wilgen verdwijnt en de bladeren goud doet kleuren.
Ze probeert zich voor te stellen waar de haven van Simonshaven ooit was. Op school heeft ze geleerd dat in de middeleeuwen Heer Simon van Putten en Marckenburg die haven liet graven. Later is de haven weer dichtgegooid omdat deze overbodig werd. Maar de naam van Simon van Putten en zijn haven leeft voort in de naam Simonshaven.
Het land heeft het water opgedronken en soms eet het water het land.
Augusta houdt van het water en het land en van de planten en de dieren. Daarover schrijven geeft haar een warm gevoel waar zij gepassioneerd door bevangen raakt.
Haar talent is, van beelden woorden maken en van woorden zinnen.
De poëzie en verhalen van Augusta zijn zo uniek, dat kan alleen door Augusta Peaux geschreven zijn. De grootste onbekendste schrijfster die bijna verloren is gegaan voor de Nederlandse literatuur.
Simonshaven, het geboortedorp van Augusta Peaux met dat mooie witte kerkje, is nu de trots van de inwoners.
En ik heb de eer en het genoegen, om vandaag (1) hier in deze prachtige kerk mijn ‘preek’ te houden. Het is deze kerk waar haar vader predikant Pieter Peaux mij lang geleden voorging.

Augusta, bedankt voor de prachtige bekende en ook de nog onbekende verhalen, poëzie en gedichten, die nog ontdekt gaan worden.
© Constant Schorel, 2 februari 2017

Noot (1) Tijdens het tweede Augusta Peaux Festival, georganiseerd door Jan Bontje (LiteRAR), gehouden 19 februari 2017 in het witte kerkje van Simonshaven