Gedicht: blue note (2)


blue note (2)
 

I still got the blues over you
because blue is my colour
 
(op een blauwe maandag
als de blauwkous een blauwtje loopt
zingt zij Blue Moon
of Rhapsody in blue)
 
onder een blauwe lucht hoor ik
it’s all over now baby blue
 
Jan Bontje november 2013

Verslag 23ste MUZIEK en POËZIE bij Asher aan de Schie


Verslag van de 23ste MUZIEK en POËZIE bij Asher aan de Schie

Zondagmiddag, 3 november 2013. De herfst regeert: de helft van de geboekte dichters en muzikanten is door de griep geveld en de hagel en diagonaal neerstortende regen weerhoudt veel Schiedammers ervan de tocht naar de Hoogstraat te maken.

IMG_9783

Ondanks dit alles gaat MUZIEK en POËZIE bij Asher aan de Schie gewoon door en zetten de aanwezige dichters en muzikanten hun beste beentje voor om er een sfeervolle, mooie middag van te maken.

Gastheer, entertainer en zanger/gitarist Asher start zoals gebruikelijk, dit keer met een Hebreeuws liedje, waarna het open podium wordt bestormd door Ben Wesdijk uit Spijkenisse, die twee weken daarvoor al bij LiteRAR en Muziek in Spijkenisse optrad. De thema’s van zijn gedichten: dementie, de woestijn, haar, stilte, en klanken. Daar gaan we meer van horen!

Anneke Willemse-Meeder, de vaste dichter van de Hoogstraat, de muze van dichtend Schiedam, bracht onder meer indrukwekkende senryu over haar ouders.

Jan Bontje las op verzoek zijn gedicht Ik ben een klein gedicht uit 1998, uit hetzelfde jaar als de oprichting van de dichtersgroep Polder || Poëzie waarvan hij een aantal jaren lid was en waarvan hij de naam bedacht.

Het gitaarduo Ben Kiksen en Judith van der Gaag speelde de sterren van de hemel met o.a. House of the rising sun, Hey Joe en een blues, naast klassieke Spaanse gitaarmuziek. Heerlijk om van te genieten!

Tot slot bracht Niec van der Burgh eerst nog een drietal eigen gedichten om vervolgens op te treden met de drie andere leden van de onlangs opgerichte muziekgroep Grenzeloos: Anita Delfos op dwarsfluit, Ed Saarloos achter het keyboard, Niec Saarloos op viool. Niec van der Burgh speelde beurtelings op gitaar en contrabas. Een mooie afsluiting van een ondanks alles  bijzondere middag.

De eerstvolgende MUZIEK en POËZIE bij Asher aan de Schie is op 5 januari 2014.

 

Gedicht: er klopt een gedicht aan de deur


er klopt een gedicht aan de deur

 

… maar de giraffe zwijgt
in alle talen
wordt de mededeling verspreid:
er is een dichter heengegaan
naar onbekende landen
af en toe
stuurt hij een bericht gedicht
het gaat goed in hotel California
ik praat met Kaváfis en Lucebert
de giraffe – in zwart-wit, dat spreekt –
wandelt door het testbeeld van Michelangelo
in het Louvre
glimlacht Mona Lisa
naar de kast waarin Poetin zit
en naar de inbrekers
die de giraffe zoeken
onderwijl zingt John Lee Hooker
hartverscheurende blues
huilt Janis Joplin diamanten
is het 34 graden
vallen de vogels
op het brood aan
slapen alle poezen
buldert een kanon
(Alle Menschen werden Brüder)
boven Damascus
Tahrir Plein Rode Plein
Plein van de Hemelse Vrede
alle kleuren van de regenboog
wordt een zwarte jongen vermoord
een blanke man onthoofd
schreeuwt een skinhead leegte
groet een randdebiel 88
schijnt de zon
boven Afrika
schrijft een dichter poëzie
tikt een klok de tijd weg
vult de ruimte zich met leegte
vallen muren dictators standbeelden
ontploffen sterren
botsen heelals
ontstaat leven
vergaan werelden
worden baby’s geboren
sterven mensen
onderhandelen leiders
onder een spervuur van blauwe zonnen
gele wolken rode planeten brown sugar
strompelt de mens van oranje naar agent orange
maant Gandhi tot kalmte
droomt een kind
groeit India
zoekt een mier
op tafel wanhopig een uitweg
doorstaat een huis in New Orleans
de overstroming
eb en vloed
yin en yang
zwart en wit
een schaakbord
de tijd is getikt
de giraffe uit beeld
er klopt een gedicht op de deur
ik open en omarm het

© Jan Bontje juli 2013

Gedicht: freight train blues


freight train blues

 

terwijl de cadans van de trein
de hobo’s in slaap sust
en een ontsporing hen niet telt

wist Woody Guthrie
hen te eren
en levend te houden

al stierven ze naamloos
tussen bevroren wielen
in snikhete wagons

of zomaar
in stilte

© Jan Bontje juli 2013

Gedicht: Moeder Afrika


Moeder Afrika

zwart continent
bruin continent
blank continent
gekleurd continent

geblakerd werelddeel
baarmoeder van farao’s en koninkrijken

land van dansende voeten
zand & woud
watervallen & droogte
verspilling & hongersnood
slavenhandelaren & predikers
kolonisten en kindsoldaten
investeringsmaatschappijen en telefoongrondstoffenwarlords

overgrootmoeder van
jazz
reggae
blues
soul
R&B
Cubaanse ritmes
Surinaamse melodieën
Braziliaanse klanken
vermengd met Indiaans Europees Amerikaans bloed

Lumumba
Madiba
Albert Camus
Steve Biko
Breyten Breytenbach
Kwame Nkrumah
Samora Machel
Matoub
Frantz Fanon
werden er geboren en getogen
spraken de hele wereld toe
spraken miljoenen aan

van Congo tot Guinee Bissau
van Tahrirplein tot Mozambique
van Soweto tot Angola
van Algiers tot Kaap de Goede Hoop
klinkt jouw machtige stem
roep jij op tot vrijheid: Amandla!
ondanks grote nederlagen en vele mislukkingen
:
‘de mens in opstand’
‘de verworpenen der aarde’
‘free free free Nelson Mandela’

Romeinen Arabieren
Feniciërs Nubiërs
fellahs freedom fighters
baanden jouw weg naar de toekomst
gelouterd door tegenslagen
gebrandmerkt
vernederd door Holland’s dominees
gegeseld
gekrenkt door Albion’s lords

begeesterd door de lokroep van de vrijheid
jouw kleren bevlekt met alle kleuren bloed
zullen gereinigd worden
door de geschiedenis
humaniteit
bescheidenheid
vastberadenheid
liefde
poëzie
muziek
dans
maar vooral door s o l i d a r i t e i t

Moeder Afrika, Afrikamandla !

© Jan Bontje juli 2013

Column: Een oneindig muziekstuk


Een oneindig muziekstuk

Ik herinner me van de muzieklessen op de MULO alleen nog een op het laatste nippertje en met tegenzin gekocht notenboekje waarmee ik niets wist te beginnen. Het is altijd leeg gebleven en met mijn herinneringen verwaaid in de wind. Kortom, een muzikale carrière zat er niet in. Toch zou ik niet zonder muziek kunnen.

Te veel om op te noemen. Vrolijke of treurige muziek: maakt niet veel uit. Als ik me rot voel, luister ik graag naar opgewekte liedjes. Die beuren me op. Of ik denk aan de woorden van Woody Guthrie, die zei, dat hij tot zijn laatste ademtocht zou vechten voor liedjes die je zelfvertrouwen en optimisme versterken. Hij sprak uit ervaring, want hij stierf heel langzaam aan een afgrijselijke spierziekte.

Het leven is als een oneindig muziekstuk: een door onverwachte en onvoorstelbare gebeurtenissen geweven geheel waarin de mens voor korte tijd zijn partijtje mee blaast. Wanklanken en valse noten horen daar net zo bij als mooie en ontroerende melodieën. De laatste overheersen.