Polder || Poëzie stopt met poëziemiddagen


Tijdens de op 9 juni 2016 gehouden Algemene Ledenvergadering van de vereniging Polder || Poëzie is unaniem besloten, te stoppen met de tot nu toe georganiseerde poëziemiddagen onder de naam Literair Trefpunt Brielle.

De redenen voor dit besluit zijn divers. De afgelopen periode zijn drie leden overleden, terwijl een lid wegens gezondheidsproblemen moest afhaken. De groep werd hierdoor belangrijk kleiner. Vanwege de hoge gemiddelde leeftijd van de overgebleven leden, waaronder twee 90-jarigen, kwam het organiseren van de poëziemiddagen op de schouders van slechts enkele leden te rusten. Dat bleek een te zware belasting. Ook zijn diverse pogingen om jongere dichters voor de activiteiten van Polder || Poëzie te interesseren, zonder resultaat gebleven.

Gedurende 20 jaar is door Polder || Poëzie aan diverse jonge en/of onontdekte dichters een podium geboden, waardoor zij in de belangstelling van andere dichtersgroepen kwamen.

De vereniging wordt vooralsnog niet opgeheven;  er worden alleen geen middagen meer georganiseerd.

Uiteraard blijven de dichters actief en ook bereid om hun werk voor te dragen op andere podia.

(P.S.: de naam Polder || Poëzie werd destijds door mij bedacht, ik was  mede-oprichter. Na enkele jaren heb ik wegens andere bezigheden op poëziegebied mijn lidmaatschap opgezegd.)

OPROEP: wie heeft materiaal over het eiland Putten?


Oproep: ik ben materiaal aan het verzamelen over het eiland Putten (vroeger en nu) voor een boek. Wie kan mij helpen? Ik zal er heel zorgvuldig mee omgaan.
Wordt materiaal van u in het boek opgenomen, dan wordt, als u dat goedvindt, uw naam ook vermeld in het boek.

Lees verder “OPROEP: wie heeft materiaal over het eiland Putten?”

Boekbespreking: Dichterbij


Boekbespreking: Dichterbij

Vijftien jaar geleden werd Polder || Poëzie opgericht. Ik was een van de oprichters van deze dichtersgroep en heb de naam met de opvallende twee verticale streepjes tussen Polder en Poëzie verzonnen. Ik kon toen niet bevroeden dat ik enkele jaren later mijn eigen weg zou gaan en nog minder dat ik 15 jaar na dato, deze oktober 2013, een recensie zou mogen schrijven van de tweede bundel van deze nog steeds boeiende en bloeiende dichtgroep uit Brielle en Voorne-Putten.

Dichterbij Polder Poëzie bundel
Het boekje met onopgesmukte, stijlvolle grijze omslag geeft een goed beeld van het huidige elftal Polder || Poëten: Albert Prins, Hannie van de Lecq, John Muller, Eva Timmermans, Lydia van Staveren, Piet Assenberg, Greta Lugtmeier, Corrie van der Linden, Theo de Jong, Anneke Barendrecht en Lily Touwen. Zoals het dichters betaamt zijn ook zij een tikkeltje eigen-wijs, maar toch in staat om gezamenlijk een mooi product af te leveren. De gedichten geven een goede indruk van de poëtica en schrijftrant van de betreffende dichter(es) en  maken eens te meer duidelijk dat de titel van de eerste bundel – zoveel dichters, zoveel zinnen – uit 2006 nog steeds opgeld doet. De beginregels van één van de gedichten, voor deze gelegenheid door mij aangepast en uitgebreid, vatten wellicht nog het best samen wat we in dit fraaie bundeltje aantreffen:

een schat aan gedichten
over
geleefde ogenblikken
en
overleefde ogenblikken

Het boekje werd gepresenteerd tijdens een druk bezocht literair café op 27 oktober 2013 in de Infirmerie in Brielle, waar de elf dichters hun gedichten voorlazen. Het bundeltje bevat een voorwoord van de locoburgemeester van Brielle, Klaas Schipper, waarin deze het belang van Polder || Poëzie voor de stad Brielle benadrukt.

De bundel is te koop bij Bruna in Rockanje, Brielle en Hellevoetsluis.

Polder || Poëzie: Dichterbij. Uitg. Polder || Poëzie, Brielle, oktober 2013. Auteurs: elf dichters. Ontwerp & fotografie: Look. J. Boden.  

(Jan Bontje, oktober 2013)

GESIGNALEERD: Een blad tussen bladeren – gedichten van Els Huurman


Er zijn ontzettend veel dichters in ons land. Ze allemaal kennen is onmogelijk, dus vaak speelt het toeval zijn rol. In Brielle, in de voormalige sjoel, ontmoette ik niet zo lang geleden Els Huurman. Uiteraard wilde ik haar nieuwe bundel recenseren.

‘Een blad tussen bladeren’ is haar vijfde bundel en ik heb hem met plezier gelezen. Els Huurman geeft op persoonlijke wijze haar emoties, gevoelens, indrukken, opmerkingen, waarnemingen, weer in zeer eigen en toch toegankelijke poëzie.

Het openingsgedicht, tevens de titel van de bundel, is een dergelijk persoonlijk en toch open gedicht. Het lijkt niet autobiografisch maar toch zit er, wellicht onbewust, een zekere weerspiegeling van de dichteres zelf in. De laatste twee verzen maken dit duidelijk:

Doorzichtig word ik
ragfijn en zonder kleur
De wind laat mij neerdalen
word opgepakt door een hand
 
Nu zit ik in een boek
Op bladzijde negenentachtig
Met woorden en zinnen
Er wordt niets meer van mij verwacht
Ik ben een blad tussen bladeren

Het afgevallen of afgeplukte boomblad is klaar maar heeft door de dichter een nieuw bestaan gevonden als boekenlegger en als gedicht. En van de dichter wordt wel degelijk nog meer verwacht! Ik ben nu al benieuwd naar haar eventuele nieuwe bundel…

Els Huurman: Een blad tussen bladeren – gedichten, Uitg. aquaZZ, 2012, ISBN 9789490535827

© Jan Bontje maart 2013

Boekomslag EEN BLAD TUSSEN BLADEREN  van Els Huurman

Vrijheidsbos Brielle


In 2005 is in Brielle het Vrijheidsbos aangelegd als blijvende waarschuwing tegen oorlog en dito herinnering aan de noodzaak om te blijven ijveren voor vrede en vrijheid.

In datzelfde jaar is een groot aantal gedichten op maquettes geplaatst, van schoolkinderen en volwassen dichters uit de regio en omstreken.

Een van de gedichten is van Pim, toen leerling in Groep 7 van basisschool de Tiende Penning in Vierpolders:

Het leven is kort
dus moet je er wat mee doen.
Sommigen zijn rijk,
sommigen zijn arm.
Vrijheid is voor rijk en arm.

Ik vind dit gedicht heel mooi: deze jonge scholier zag al heel goed dat er zowel arm als rijk is, maar óók – en dat is in die zin bijzonder dat lang niet iedere volwassene dat beseft – dat ongeacht status of inkomen iedereen recht heeft op vrijheid.

Ook een gedicht van de Tsjechisch-Nederlandse dichteres Jana Beranová staat in dit bos:

Als niemand luistert
naar niemand
vallen er doden
in plaats van woorden.

Dit gedicht is de campagnetekst van Amnesty International Nederland geworden.

Ook van mij staat er een gedicht: het is een bontje/senryu:


"Vrede" zei het kind
"Vrede" zei de generaal,
maar het klonk anders.

Lees verder “Vrijheidsbos Brielle”

Gedicht: Ik ben naar Brielle aan het rijden


Ik ben net terug uit de geuzenstad Brielle, waar ik op het podium stond van
Polder || Poëzie in de (voormalige) Sjoel aldaar. Ik heb uit nieuw werk van me gelezen en ook het volgende gedichtje, een pastiche op een overbekend gedichtje van de op 2 maart 2013 precies honderd jaar geleden geboren schrijver en dichter Godfried Bomans, voorgedragen. Deze pastiche ontstond spontaan onderweg, nat en koud (het was 1 of 2 graden boven nul en er dwarrelde onophoudelijk natte sneeuw neer) ; ik was met de fiets onderweg:

 

ik ben naar Brielle aan het rijden
en zit me te verblijden 
ik wou dat ik twee dichters was 
dan kon ik sneller rijden 

 

Het was heerlijk om zelf weer eens op het podium te staan…

Logo Polder !! Poëzie (door Henk van Setten)