3de Augusta Peaux Festival


Plaats: witte kerkje Simonshaven

Datum/Tijd: zondagmiddag 18 februari 2018

Toegang gratis

 

Een gedachte over “3de Augusta Peaux Festival

  1. Augusta Peaux is onrustig ze kan de slaap niet vatten, steeds komen die enge beelden terug.

    Badend in het zweet komt zij overeind en gooit voor de derde keer de dekens van zich af, om van die enge beelden af te komen.

    Ze durft niet meer te gaan slapen, steeds opnieuw ziet ze de brand terug die een groot deel van de pastorie in de as heeft gelegd.

    Dat was in 1863 toen Augusta op vier jarige leeftijd gered moest worden uit de vlammenzee.

    Bij het nablussen was al snel duidelijk dat de pastorie niet meer bewoond kon worden.

    De familie Peaux heeft een paar maanden bij familie in Zwartewaal gelogeerd.

    Om de grote schade aan de pastorie te herstellen die de brand heeft aangericht, en weer op te bouwen in de staat van voor de brand.

    Met wat kleine wijzigingen aangepast aan de nieuwe behoefte in die tijd.

    Augusta heeft op 8 jarige leeftijd soms nog last van de nachtmerries, en kan de hitte van de vlammen nog steeds voelen.

    Ze springt uit bed en loopt op haar blote voeten over de koude plankenvloer in de gang.

    Het is donker, op de tast loopt ze de eetkamer in en ziet door de ruitjes van de schuifdeuren, licht branden in de werkkamer van haar vader.

    Ze klopt op de deur en wacht tot haar vader binnen roept, ze schuift de deur open en stapt de kamer binnen.

    Daar zit haar vader achter het bureau zijn preek te schrijven, voor zondag in het witte kerkje net buiten het dorp waar hij predikant is.

    Pieter Peaux kijkt op en zegt, heb je weer naar gedroomd over de brand Augusta, ze knikt ja.

    Hij neemt Augusta op zijn schoot en doopt de kroontjespen nog één maal in de inktpot om de laatste regel te schrijven.

    Zo, Augusta, mijn preek voor morgen is klaar en pakt het vloeiblok om de nog natte letters zorgvuldig droog te vloeien.

    Papa, u kunt mooi schrijven met de kroontjespen en de preek die u verteld vind ik ook altijd mooi, dat door Pieter beloond wordt met een kus op haar wang.

    Augusta, jij kan ook mooi schrijven en jou verhalen en gedichten vind ik ook mooi.

    Echt papa, ja echt zegt Pieter, en ze legt haar hoofd op de borst van haar vader.

    Kom, zegt Pieter, dan gaan we nu naar bed, het is al heel laat en morgen is het weer vroeg dag.

    Ze slaat haar armen om de hals van haar vader en laat zich naar haar bed dragen.

    Ze staat rechtop in haar bed onder het raam en kijkt schuin naar rechts.

    Papa, kijk eens wat mooi, in de winter kan ik door de kale bomen bij volle maan, het witte kerkje goed zien.

    Ja, prachtig zegt Pieter, en nu gaan slapen Augusta, droom maar van dat mooie witte kerkje in het maanlicht.

    , s-Morgens bij het opstaan zitten haar ouders al aan het ontbijt in de warme keuken.

    Haar ouders zeggen in koor, heb je lekker geslapen Augusta, ja heerlijk, zegt ze met een blij gezicht.

    Op het grote fornuis staat een braadpan met in roomboter gebakken uierboord, een ware delicatesse voor Augusta.

    Mooi, kom maar gauw aan tafel dan kan je nog met ons mee ontbijten.

    Over een kwartier moet ik de deur uit om de kerkdienst te leiden zegt Pieter, ik kan mij niet permitteren om te laat te komen.

    Met dank aan onze hemelse vader voor de spijzen die genuttigd zijn, stapt Pieter op om zijn gisteren geschreven preek uit zijn werkkamer te halen.

    Met een afscheid kus gaat Pieter Peaux naar de dienst in het witte kerkje, nog nageroepen door Augusta, fijne dienst papa.

    Mama, voor ik mij aankleed wil ik eerst naar mijn paradijs, zo noemt Augusta de boomgaard achter in de tuin.

    De paradijselijke boomgaard is door een wilde haag gescheiden van de tuin dat voor intimiteit zorgt.

    Doe wel een warme jas en laarsjes aan Augusta het is gemeen koud buiten, ja mama, roept ze.

    En roetst weg is ze, naar haar paradijs onder de fruitbomen, her en der ligt nog allerhande stukken verrot fruit in het gras.

    Aangevreten door vogels en andere dieren, die de laatste restanten van het fruit niet kunnen weerstaan, om zo beter de winter door te komen.

    Augusta neemt plaats op het bankje en laat zich meevoeren door het gezang dat uit het kerkje komt.

    Ze waant zich te gast in het paradijs, het hof van Adam en Eva, met dit verschil dat zij geen verbod heeft om van de appel te eten.

    Uit haar jaszak pakt zij haar schrijfboekje en potlood en schrijft de wens op, dat dit paradijselijke hof eeuwig mag blijven bestaan.

    Na een korte stilte tussen de psalmen, hoort zij flarden van de stem van haar vader die de preek doet.

    De woorden van de preek kan Augusta niet verstaan, maar zijn stem geeft haar in de kou een warm gevoel.

    Ze loopt door de opening van de haag naar de vijver dat bedekt is met een dun laagje ijs.

    Aan de overkant van de vijver staat de nu onooglijke kale Magnolia, bescheiden om vooral niet op te vallen.

    Die in het voorjaar zijn spetterende paars/witte bloemen toont, vergezeld door een zoete bedwelmende geur.

    De beuk geplant als levensboom op Augusta’s geboortedag is nu 8 jaar en staat nu zonder steunpalen zelfstandig fier overeind.

    Augusta heeft geen broertjes, de beuk is haar sterke broer waar zij bescherming bij vindt.

    Bij de beuk voelt Augusta Peaux zich veilig, in het hof met fruitbomen vindt zij haar geluk, en haar geboortehuis is na de brand weer mooi herbouwd.

    Vanaf dit moment, denkt zij niet meer aan de nachtmerries, haar leven is nu gevuld met mooie dingen.

    Dat geeft haar de inspiratie en beschrijft ze de natuur in haar volle glorie.

    Augusta is een meisje dat naar de zomer verlangt, om over de groene velden te dwalen die naar de herfst toe langzaam goud kleuren.

    In de zomer schrijven geeft in haar nog prille leven veel voldoening en vergeet zij de dip van de koude en kale winter.

    De komende zomer in 1868, wordt Augusta Peaux negen jaar en weet zij nu al wat zij voor haar verjaardag gaat vragen.

    Schrijfboekjes, kroontjespennen, inkt en vloeipapier….. net als haar vader.

    Constant Schorel

Ik ben benieuwd wat je hiervan vindt... Geef een reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s