Neologisme: modderator


In een recente discussie maakte iemand (een ne.na. (dus) iemand die vindt dat hij/zij alles mag zeggen/schrijven, maar wil tegengaan dat hij/zij zelf, hoe beschaafd ook,  wordt bekritiseerd …) zich boos over het modereren van reacties. Hij/zij (uiteraard schrijft het anoniem) noemde de moderator dan ook een modderator.
Ik vind dit een geuzennaam en daarom lanceer ik bij deze dit
neologisme:
modderator: iemand die modereert maar daarvoor als dank met modder wordt besmeurd.

U ziet dat ik het woord een iets andere betekenis heb gegeven 🙂

(J.B.)

10 januari 2015: Nieuwjaarsreceptie in galerie RAR en opening expositie kinderzelfportretten


Op 10 januari 2015 is in Galerie Regio Art Rijnmond  (Noordeinde 7, Spijkenisse) een gezamenlijke Nieuwjaarsreceptie van Het Oude Raadhuys en Regio Art Rijnmond.
 
Aansluitend zal de expositie van kinderzelfportretten worden geopend. Mw. Mirjam Salet, burgemeester van Nissewaard, zal vervolgens de winnaars van de KinderKunstWedstrijd bekend maken.
U bent van harte welkom vanaf 14.00 uur.
Klik hier ->voor meer informatie. 

Ter nagedachtenis aan Hans Warren 20-10-1921 – 19-12-2001


Ingezonden door A3:

Ter nagedachtenis aan Hans Warren 20-10-1921 – 19-12-2001
Hans Warren
Ik wilde ik kon u iets geven.
Tot troost dien in uw leven,
Maar ik heb woorden alleen,
Namen, en dingen geen.

– Herman Gorter

Vandaag (19 december 2014) herdenk ik de dertiende sterfdag van Hans Warren.
Hans had jarenlang een grote bewonderaarster, Ria Zifkamp. Ze was echt een enorme fan van Hans en stuurde hem vaak lange brieven over allerlei zaken die haar bezighielden. Ik wil een klein gedeelte uit haar laatste brief aanhalen die ze nooit heeft verzonden.

“Lieve Hans,

Ik begrijp niet dat ik je daar heb kunnen achterlaten, in je kist, naast die berg opgeworpen Zeeuwse klei, in dat weer. Regen en wind waaiden op je neer en op de man die zonder enige bescherming bij je kist bleef staan, terwijl wij twee aan twee onder paraplu’s over het grind wegliepen. Even later zag ik hem toch weggaan toen we op een zijpad liepen, hij hoorde niet bij de stoet rouwenden maar bij de begraafplaats. Wat een begraafplaats anders Hans, dat je daar wilde liggen! Borssele of niet, het is er vreselijk!”

Ik heb het graf van Hans Warren ook een paar keer bezocht. Het is inderdaad een sober kerkhof. Maar de steen die op Hans’ graf ligt is bijzonder mooi en het plekje waar hij rust ook. Ik denk dat het kerkhof van Borssele typerend is voor de goed christelijke gemeentes in Zeeland. Ria Zifkamp liet een jaar lang iedere week verse bloemen op zijn graf leggen.

Er bestaan echter vele soorten graven en kerkhoven.
Ik besluit mijn manier om Hans te herdenken met het gedicht ‘Eenzaam kerkhof’ van Augusta Peaux (1859-1944). Hans had grote bewondering voor deze dichteres die in Simonshaven voor eerst het levenslicht zag. Het gedicht heeft betrekking op de vele doden die vielen op de slagvelden in de Eerste Wereldoorlog.

Eenzaam kerkhof

De witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
de takken wiegen hun stille droomen
op donkere armen in sluiers van rouw,
het sleepkleed der treurende esschenboomen
raakt bloeiende grassen in avonddauw.

Hoog groeiden de grassen, wind die ze zaaide,
wind die ze verwaaide, zij bloeien uit,
geen hand die ze plukte, geen zeis die ze maaide.
De witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
op de hekspijlen buigen de boomen
hun donkere hoofden en krip van rouw.
Hun hangende sluiers beroeren de klachten
der witte rozen en het schemerrood
der oude daken, vele wolkengeslachten
gaan het hek over, de bloemen en den dood.

Woest liggen de graven, de grendelen der aarde
sluiten de dooden van ’t leven af,
ze zinken al dieper, een weeldrige gaarde
bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf.
En de wagenmenner, in ’t beeld van de sterren,
ziet ernstig peinzend omlaag,
ver ligt al de aarde, een stip, zoo verre
en zijn paarden gaan zoo traag.
Langs andere werelden stiert hij zijn wagen
en waar geen werelden meer zijn,
de steppenvlakten door een eindeloos, vage,
onbekende hemelwoestijn.

Moge Hans daar in Borssele voor altijd in vrede kunnen rusten.

In memoriam: Hans Warren, 19 december 2014.
A3.

P.S.
Dit gedicht en nog vele andere mooie gedichten van Augusta Peaux, staat in de laatste bundel ‘De wilgen, de velden, het water’ en is te koop bij Jan Bontje tijdens de LiteRAR en Muziek  bijeenkomsten in Spijkenisse.

Hier mijn Gorter


HIER MIJN GORTER

Herman Gorter leefde van 1864 tot 1927. Dit jaar (2014) is het dus 150 jaar geleden dat deze grote dichter werd geboren, in Wormerveer.
Omdat ik duidelijk wil maken welke indruk deze dichter op mij heeft gemaakt, dit artikel. Een zeer partijdig artikel en vooral kritiekloos. Het is immers geen literaire beschouwing of analyse, maar een persoonlijk dus subjectief verslag. Ik heb mijn uiterste best gedaan om elke objectiviteit te vermijden.

Herman Gorter 01

Lees verder “Hier mijn Gorter”

Verslag 24ste LiteRAR en Muziek


VERSLAG VAN DE 24ste LiteRAR en Muziek op 16 november 2014
(Voor foto’s, zie de website van RAR)

Na de kooserie door RAR-voorzitter Koos Verkerk waarin hij een eigen gedicht (uit 1989) las waarin hij pleit voor veelkleurigheid en verdraagzaamheid (n.a.v. de onverkwikkelijke volstrekt uit de hand gelopen pietendiscussie), opende presentator Jan Bontje deze laatste editie van het jaar 2014 met een gedicht van K. Schippers (Gerard Stigter, Amsterdam, 1936):
Liefdesgedicht
 
Jij hebt de dingen niet nodig
om te kunnen zien
 
De dingen hebben jou nodig
om gezien te worden
Daarna twee optredens op het OPEN PODIUM (waarvoor u zich altijd kunt aanmelden!): Nettie Boogaard met een zelf bedachte dans waarmee ze onlangs een prijs won en een kort verhaal van Constant Schorel over zijn belevenissen in en zijn beleving van een nieuw natuurgebied.
Huistroubadour Willem bracht een gedicht van Niels Snoek op muziek van zichzelf, waarna Niels zijn gedicht las en het publiek om reacties vroeg. Uit de reacties bleek dat er door de muziek een nieuw kunstwerk ontstaat dat aan de tekst ene extra dimensie geeft. Zij zijn niet de eersten die dit doen en zullen zeker niet de laatsten zijn…
Naar aanleiding van een afschuwwekkende gebeurtenis schreef Jan Bontje een gedicht dat hij graag met het publiek wilde delen:
vrijheid, gelijkheid, …
 
aangespoeld op Gran Canaria
vluchtelingen
afgevoerd per vuilniswagen
in Madrid
reist een topcrimineel
per limousine
naar de bank
per limousine
reist een topcrimineel
in Madrid
afgevoerd per vuilniswagen
vluchtelingen
aangespoeld op Gran Canaria
 
vrijheid, gelijkheid, …
Schrijfster Astrid van der Star las haar column “Blind date” over een tragikomische verlopen date van dien aard van een vriendin. En het gedicht “Ziek”.
Willem klom wederom op het podium om drie door hem op muziek gezette gedichten van de in Simonshaven geboren dichteres Augusta Peaux te brengen: De hanen melden de dag (over het zinloze geweld van oorlog, in dit geval de Eerste Wereld Oorlog), Het oerwoud (een liefdesgedicht) en Weelde.
De dichter Mark Boninsegna las enkele gedichten van zijn hand, zoals Thuishaven, De zwarte duivels (over de mariniers die in mei 1940 in Rotterdam moedig tegen de nazi overmacht streden) en een gedicht over de beroemde Rotterdamse bokser Bep van Klaveren. (Astrid van der Star heeft hem als kind nog gekend, maar dit terzijde).
Na de pauze was Niels Snoek wederom aan de beurt met eigen gedichten, maar niet voordat Tim Albus op het Open Podium een eigen gedicht: Herfst. Niels Snoek las ondermeer zijn gedichten Begraafplaats, De onbekende dode (n.a.v. begrafenisgedichten door Rotterdamse dichters bij de teraardebestelling van een onbekende dode), Grafrede, Waarom en Stervende soldaten (over de Eerste Wereld Oorlog).
Het gitaarduo Ben Kiksen en Judith van der Gaag, inmiddels ook op Voorne-Putten bekend, bracht o.a. eren langzame tango die je deed wegdromen naar het warmbloedige Argentinië, en Romance. Wat ons betreft zal dit zeker niet hun laatste optreden zijn in Spijkenisse!
Tino van Kampen zet zijn (vooral natuur-)waarnemingen om in poëzie, zoals Trouw (over een vlucht regenwulpen), een sonnet en Lesbos, maar ook las hij een gedicht over zijn vader.
De middag werd muzikaal afgesloten met een optreden van het duo Piet en Kari van Dugteren (vader op gitaar; zang dochter) met twee covers en twee eigen nummers. Ook zij mogen terugkomen.
Jan Bontje sloot af met een bedankje aan alle optredende dichters en artiesten, de onmisbare twee dames van de catering, de vereniging RAR voor haar gastvrijheid, het publiek voor zijn aandacht en wenste iedereen fijne feestdagen. Hij deelde ook nog mee dat op 7 januari 2015 een expositie van scholieren wordt geopend én dat de eerstvolgende LiteRAR en Muziek op 18 januari 2015 zal worden gehouden. Het is de 25ste keer, dus noteer deze datum alvast in uw agenda!

;

Bundel: “De wilgen, de velden, het water – Augusta Peaux”


Een nieuwe bundel met maar liefst 75 gedichten van Augusta Peaux!

Augusta Peaux
Flaptekst:

Augusta Peaux? Augusta Peaux! Bloemlezers als Gerrit Komrij en Hans Warren wisten het, maar de lezers zijn haar poëzie volkomen vergeten. Door dit boek zal daarin verandering komen. De wilgen, de velden, het water bevat een keuze uit het dichtwerk van de schrijfster (1859-1944). In ‘De eenzaamheid als dampkring’ gaat Mario Molegraaf op zoek naar de teruggetrokken domineesdochter die verantwoordelijk is voor een aantal van de aangrijpendste, meeslependste, mooiste Nederlandse gedichten.

‘Mej. Peaux’ werk zal ongetwijfeld blijven leven bij allen, die in de toekomende tijden wezenlijk eenig benul kunnen heb-ben van dichtkunst en poëzie’ – Willem Kloos
‘De zeer volkomen Augusta Peaux; er brandt in haar kleine verzen een sprank van dat kunstenaars-goud dat in alle tijden zijn waarde houdt.’ – Albert Verwey
‘Hartstochtelijke, haast stamelende poëzie (…) eigenaardige, wilde grootschheid’ – J.C. Bloem

Lees verder “Bundel: “De wilgen, de velden, het water – Augusta Peaux””