22ste LiteRAR en Muziek 28 september 2014


Banner LiteRAR en muziek22ste LiteRAR en Muziek

Zondagmiddag 28 september 2014 – aanvang: 2 uur – in Galerie Regio Art Rijnmond (RAR), het Gemeentehuis uit 1886, Noordeinde 7, Spijkenisse.

Vrij entree.

 

Poëzie: Tim Albus en Jan woordenaar Bontje
*
Proza: Schrijfster Astrid van der Star met haar column; Schrijversgroep “de KOPschrijver” bestaande uit: A3 Eijke, Emy Knikman en Ronald van Ham
*
Muziek: ‘onze huis troubadour’ Willem; de onnavolgbare Nandy Mannaert & Band (dit keer akoestisch)
*
Kunst: Asja van der Helm (net afgestudeerd aan de Willem de Kooning Academie en een van de exposanten in de galerie)
*
Presentatie: Jan woordenaar Bontje
*

De eerstvolgende LiteRAR en Muziek is op 26 oktober 2014.

Wellicht tot ziens, tot RAR!

Een gedicht voor Leonard Cohen


Leonard Cohen 1934-2014

Je bent 80 geworden
alsof het niets kostte
geen moeite
gewoon ademhalen
Je rare stem werd erg
zacht
teder ook
je teksten
ontroeren nog steeds
en grijpen je bij je kloten of je donder
sleuren je aan je haren
stuwen adrenaline waar hij niet gaan mag
ontregelen de regels van je poëzie
laten je proeven
van jouw leven
van het leven
van de dood
van de pijn
van de vreugde
van de liefde
van Suzanne (mijngot wat een lied wat een stem)
je walste met Marianne net zo lang tot ze wegging

singer songwriter
je werd 80
maar zelfs als je sterft
leef je voort
zoals dat past
bij dichters en kunstenaars

© Jan Bontje 22 september 2014

P.S. mijngot is géén fout: ik vind dat ik het zo moet schrijven omdat het niet over god gaat…

Hermen in de kerk


Een columnist zonder zijn vaste rubriek in de krant waarin hij meer dan 12 jaar elke week trouw een column plaatste, is als  geamputeerd. Er was zogenaamd geen plaats meer. Onzin natuurlijk: ik was gewoon te kritisch en dat moest wel een keer tot ontslag leiden in een stad waarin een niet nader te noemen eenmans’partij’ de meeste stemmen haalt. Maar ik dwaal af. Ik wil jullie een nieuwe vriend voorstellen. In een column, want het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Hermen in de kerk
 ??????

Mag ik jullie Hermen voorstellen? Ik heb hem vandaag ontmoet. Hij is een jaar of 20 geloof ik. Eerst heette hij Harry, maar die naam hebben ze toch maar laten varen – te modern. Hermen ligt immers al zo’n 700 jaar of langer in dezelfde houding. Hij consumeert de eeuwige slaap die ons allen te wachten staat, al sterven we het hopelijk niet de wrede dood die hem ten deel viel.

Hermen’s schedel is ingeslagen terwijl hij, handen en voeten aan elkaar vastgebonden, op de grond lag rond een stuk hout dat ze tussen zijn armen en benen in de grond gejaagd hadden. Van weglopen kon geen sprake zijn. Het grauw, de meute, zal gesmuld hebben…

Wat heeft Hermen gedaan of misschien wel misdaan dat hij zo’n gruwelijke dood verdiende? Joost, de duivel die er bij zijn vrome bijgelovige tijdgenoten ingehamerd werd, mag het weten. De duivel mag hem halen en zo geschiedde. In Zwolle, die mooie stad aan de IJssel. Christenen roepen terecht ach en wee over de wandaden van ISIS, maar hun eigen voorouders wisten kennelijk ook van wanten…

Ik zag Hermen vandaag voor het eerst van mijn leven. In een kerk. Of juister: in een gebouw dat tot eind 20ste eeuw als godshuis dienst deed. Bij opgravingen verderop heeft men het skelet van Harry/Hermen gevonden. De eigenaar van de boekhandel die deze kerk omtoverde tot een meer-dan-boeken hemel op aarde, de heer Waarder, wilde maar wat graag de resten van Hermen tentoonstellen. En zo zag ik Hermen dus, of om precies te zijn: een gesloten houten kistje waarin zijn botten rusten, een replica van zijn skelet in de houding waarin hij gevonden werd én, als ontroerend mooiste, Hermen zoals hij er moet hebben uitgezien met huid en haar. Aangekleed. In exact dezelfde martelhouding. Dichtbij de hemel, op de derde verdieping.

Onbekende Hermen, langs deze weg wil ik je alsnog recht doen. Als je wat misdaan hebt, verdiende je straf. Maar wat je ook hebt misdaan (wellicht een brood stelen?) een marteldood heb je niet verdiend. Maar je hebt je beulen overleefd. Niemand kent hen. En jij bent inmiddels in binnen- en buitenland een kennis of bekende. Want over wie wordt geschreven zal voor altijd verder leven!

Jan Bontje, 6 september 2014