Recensie: Tussen korenbloemen en papavers – Gedichten – Greetje de Jong


Tussen korenbloemen en papavers – Gedichten – Greetje de Jong – Uitg. van Gé, Vlaardingen, 2013

Als ik in één woord deze mooie bundel mag samenvatten: verlangen.

Ingetogen, verlegen soms, zo nu en dan brutaal, een enkele keer explosief, vaak vertederd en vertederend, nu en dan bijna filosofisch: allemaal uitdrukkingen die eerder minder dan meer de lading dekken en daarmee tegelijk het ongrijpbare van (deze en elke ware) poëzie benadrukken.

De dichter gebruikt de beschikbare taal op eigenzinnige wijze en vangt soms schitterende zinnen als “grijpt kou het leven bij de keel” waartegenover dan weer “In de warmte onder huid van wolf”;  “Toen hoorde hij de voetstap”  in een gedicht waarin een archeologische vondst een rol speelt; “…muren van gras… maar ook een “kerk van bomen”.

Soms is er ontnuchtering, meteen al tot uiting komend in de titel van een gedicht: Schone schijn. Uiteindelijk eindigt de bundel toch juichend: Het roer is om.

Een bundel om meer dan eens te proeven…

Jan Bontje, juni 2014

222501

Advertenties

Ik ben benieuwd wat je hiervan vindt... Geef een reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s