Tellen


Woordeling

soms wil ik op mijn tellen passen
beter, voor ze alle kanten op vanzelf de waarheid roepen
en minder vaak de straat op, minder witte mars alleen

weer stuiter ik de stilte in
mijn woorden overtollig schuimend uit mijn mond
de schade zoeken, sprokkelen en vegen maar het meeste
is al weggewaaid of opgenomen door het donker
overmand

stel mij gerust
dat ook een woordenvloed verteert

we voelen beiden aan de knoesten nu
en voegen alle breuken samen strelen
vormen smelten helen
onze vastgezette ademnood

genaaide passie telt veel slechter op dan
twee keer eenzaamheid, een nieuw begin
en beter

tot onze spijt voor later
straalt uit droge ogen liefde door
ons samen, heel het hart!
hardhorend ziend en hijgend

© Ronald Bottelier

View original post