Gedicht: Lof der Zotheid


Erasmus schreef in 1509 tijdens zijn lange reis van Italië naar Engeland als ontspanning een boekje dat hij opdroeg aan zijn vriend Thomas More en  dat nu nog hoogst amusant is. Naar aanleiding van opmerkingen her en der ontstond onderstaand gedicht dat niet alleen de lof zingt van de Lof der Zotheid, maar ook de lof zingt van de Zotheid zelf, ons aller reisgenoot op weg naar ons einde…
Lang leve de lof der zotheid …
Erasmus 01 
 

Lof der Zotheid

men noemt mij wel een woordenar 
(jazeker, met één a)
dat is een zalig compliment:
de nar houdt ons een spiegel voor
zoals clown, cabaretier en humorist
om ons te laten lachen
om alles wat we doen
men noemt mij ook narcis
welnu dat is een eer
nar: de zot over wie Erasmus schreef
cis: aan deze zijde (aan gene is er niets)
gebruik gerust uw schennend woord
en scheld mij uit voor zot of dwaas
het deert mij niet, integendeel:
zo zie je dat zelfs een domme kracht
er ongewild in slaagt
een lach te produceren
tot heil en zegen van de nar
Moriae encomium, sive Stultitiae laus
oftewel Lof der Zotheid
dank u, dwaas!

Jan Bontje december 2013

2 gedachtes over “Gedicht: Lof der Zotheid

Ik ben benieuwd wat je hiervan vindt... Geef een reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s