Gedicht: overlast


overlast

onderweg naar mijn joodse vriend
in de stad die door enkelen
van mijn voorouders werd gesticht
kwam ik een man tegen
het was een Marokkaan
en het leek of hij één arm had
nieuwsgierig draaide ik mij om
toen de bebaarde grijsaard
mij al gepasseerd was
(dat kostte mij toch gauw
een seconde kostbare tijd)
de man had gewoon twee armen
hij had zijn linkerarm
haaks achter zijn rug
verborgen
zo zie je maar weer
dat de gebleekte
gelijk heeft
die Marokkanen bezorgen ons
alleen maar overlast

Jan Bontje oktober 2013