Gedicht: aderlating


aderlating

ik heb zojuist het potlood herontdekt
en schrijf nu dit gedicht
het is gewillig
laat zich braaf schrijven
zoals ik dat wil (denk ik naïef)
in werkelijkheid
schrijft het gedicht zichzelf
dien ik slechts
als doorgeefluik en instrument
van woorden die eeuwenoud zijn
maar door en in dit vers
een nieuwe inhoud krijgen
nieuwe woorden worden
zoals massa moord mooie mens
moeder natuur
is onverschillig
de mens denkt
dat hij belangrijk is
maar in feite is hij
rijk aan belangen
dus slaaf
: of lijfeigene
zoals nu (tijdens dit gedicht)
van dit potlood
waarvan ik me bevrijd
door het weg te leggen
afstand te nemen
met aderlating van dit gedicht

Jan Bontje augustus 2013

Advertenties

2 gedachtes over “Gedicht: aderlating

  1. Jan, als altijd weet je (of je potlood) woorden aaneen te rijgen die aaneen lijken te horen. Er spreekt een gemak van schrijven uit, terwijl dat nou juist zo knap is.
    Dank je wel voor deze aderlating. Ik heb weer genoten, zoals praktisch altijd.

    Hartelijke groeten en blijf aderlaten

Ik ben benieuwd wat je hiervan vindt... Geef een reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s