Gedicht: maar niet de mijne


maar niet de mijne…

de dinsdag viel
dit keer op een woensdag
als donderdagdonderslag bij heldere hemel
waarin vlinders en ballonnen en kinderen
de laatste restjes chagrijn verjoegen

waar slakken naar de hemel reikten
op de stammen van de Amanogawa
in de tuin der lusten
& lasten
van pakezels en werkpaarden

terwijl de muziek wegstierf
& de stilte keihard mijn kamer binnenstormde
mijn hoofd wegblies
met de lichtsnelheid
& rakelings voorbijsnelde

de dag herstelde zich
vroeg naar zijn naam
dinsdag zei ik bedeesd maar alert

ik plukte de dag met zachte hand
streelde hem
terwijl alles in het licht baadde

(wij stonden stil
bij het graf van een onbekende soldaat
die zinloos was gestorven
omdat zijn graf was meeverhuisd met de landsgrens
en zo de absurditeit van het bestaan
en het bestaan van de absurditeit
vertaalde voor de overvliegende vogels)

de werkpaarden en pakezels
draaiden zich om en liepen weg

Herman Gorter tekende een smiley op mijn T-shirt
ik lachte als een boer met kiespijn
omdat ik zijn gedichten aan het lezen was
& niet begreep waarom ik er zo lang over deed

de dag / de nacht / de zon / de maan / de poëzie / de bloemen:
alles viel
op zijn plek
maar niet de mijne

 

© Jan Bontje juni 2013

3 gedachtes over “Gedicht: maar niet de mijne

Ik ben benieuwd wat je hiervan vindt... Geef een reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s