Gedicht: maar niet de mijne


maar niet de mijne…

de dinsdag viel
dit keer op een woensdag
als donderdagdonderslag bij heldere hemel
waarin vlinders en ballonnen en kinderen
de laatste restjes chagrijn verjoegen

waar slakken naar de hemel reikten
op de stammen van de Amanogawa
in de tuin der lusten
& lasten
van pakezels en werkpaarden

terwijl de muziek wegstierf
& de stilte keihard mijn kamer binnenstormde
mijn hoofd wegblies
met de lichtsnelheid
& rakelings voorbijsnelde

de dag herstelde zich
vroeg naar zijn naam
dinsdag zei ik bedeesd maar alert

ik plukte de dag met zachte hand
streelde hem
terwijl alles in het licht baadde

(wij stonden stil
bij het graf van een onbekende soldaat
die zinloos was gestorven
omdat zijn graf was meeverhuisd met de landsgrens
en zo de absurditeit van het bestaan
en het bestaan van de absurditeit
vertaalde voor de overvliegende vogels)

de werkpaarden en pakezels
draaiden zich om en liepen weg

Herman Gorter tekende een smiley op mijn T-shirt
ik lachte als een boer met kiespijn
omdat ik zijn gedichten aan het lezen was
& niet begreep waarom ik er zo lang over deed

de dag / de nacht / de zon / de maan / de poëzie / de bloemen:
alles viel
op zijn plek
maar niet de mijne

 

© Jan Bontje juni 2013

Gedicht: mailbox


mailbox
  
 zij spraken over Jef Last
 zij braken over James Last
 de schoenmaker bleef bij zijn leest
 en las gedichten bij de vleet
 die samen hingen aan een waslijn
 naar de maan die glom als een plastic konijn
 dat is ontsnapt aan de jagende consument
 die onder het oranje bloed zit
 dat door een republikeins genootschap
 langzaam werd uitgegoten
 in een overvolledige emmer
 vol melancholie
 waar de honden geen Surinaamse broodjes van lusten
 behalve wanneer het geroosterd was
 op het maanlandschap van de postbode
 die onlangs werd ontslagen omdat onze e-mailboxen overvol zijn

© Jan Bontje juni 2013

Gedicht: o pus 666


O pus 666

als ik opera zie ik operatie Djakarta
darmstelsel
waar Woody Guthrie
jaloers op zou zijn als hij nog darmen nodig had
maar hij ging te vroeg deze kindervriend zanger gitarist
Leadbelly belde aan en vroeg de weg naar Hamelen
waar ligt dat in Utopia
we want Thomas More Gary Moore Henry Moore Michael Moore
onder de stoeptegels ligt het strand
Tahrir Taksim Malieveld Museumplein Bevrijdingsplein
Place de la Bastille
Erdogangsters RasPoetin
metalen vogels naar Memphis
de blues de blues oh yes de blues
en Dylan en Mozart in concert
in Londen Tokyo Madrid
op het Plein
waar het volk zingt en het schip van staat zinkt
moordenaars beulen die uit de lege hoofden van de massa eten
zwarte diamanten ogen die vragen
waarom heb je ons verlaten
Rosa en Karl glimlachen naar mij
praten over de Spaanse Burgeroorlog
maar vergeet Vietnam niet en Cambodja en Bangladesh
en Congo en Chili en Argentinië en de goelag
water / zee / vocht / druppels / tranen
over de wereld gaan ze heen en weer
onophoudelijk
nooit te stoppen
panta rhei / alles beweegt / staat stil / de tijd
de klok verslapt
Dali grijnst en zegt dat hij het leuk vindt
maar hij vergeet Picasso op de hoek van de straat
met Darwin en Kropotkin
terwijl de zon brandt
en de pleinen vollopen
bazooka’s drones JSF
knallen de feestjes
telefoontjes slavernij
freedom free at last
Martin Luther King Nelson Madiba Mandela Lumumba
Herman Gorter laat een scheet
maar de censor kent zijn vak
in een gedicht begint het morgenrood
maar het lot belooft er geen
dag Anton Constandse
je maande te blijven schrijven want wie schrijft
blijft achter voor tussen om over aan in uit mee tegen
het alfabet zwijgt en wacht geduldig

© Jan Bontje juni 2013

Operahappening in Geervliet op 30 juni 2013


Op zondag 30 juni vindt in de Geervlietse kerk vanaf 15.30 uur (inloop vanaf 15.00 uur) een optreden plaats onder de titel Cosi fa Don Ferrando con tutti (Zo doet Heer Frans het met iedereen) van de Operaklas (editie 2013) van het Centrum voor de Kunsten in Spijkenisse. Dit jaar wordt een combinatie gebracht van Mozart’s Don Giovanni en Cosi fan Tutte, met een vleugje Mitridate en La finta semplice. Entree: uw gift ter bestrijding van de onkosten van deze productie.
De solisten zijn Maaike van den Berg, Linda van Dijk, Iris Duinker, Bas de Groot, Jeanette van Leeuwen, Miranda Peek, Pien Tamboer, Ilona Vos. De coaching is in handen van Nynke de Jong, sopraan. Marloes Baan neemt de regie op zich.
De editie 2013 van de operaklas wordt gedeeltelijk over een nieuwe boeg gegooid. Met veel plezier, ja, grote voorpret, werden namelijk in de afgelopen weken filmpjes geschoten die als decor zullen dienen voor deze uitvoering. Een kluchtachtig, hilarisch verhaal dat zich afspeelt in de jaren ’20 van de 20ste eeuw. Over die éne man, Don Ferrando, die (bijna) alle vrouwen uit het dorp in vervoering brengt. Met welk liefje zal hij zijn verdere leven delen? Sluit hij uiteindelijk wel een liefje in zijn armen? Of vergaat het hem als die andere Don… Giovanni?

Gedicht: zelfbedrog


zelfbedrog

gevleugelde gouden arenden
duiken op parels
in de oerzee
waar de oersoep
net zo heet wordt gedronken
als opscheppers
van de evolutie
waar Darwin op doelde
maar zonder doel
gaat zij voort
en brengt monsters voort
die de macht grijpen
in steden en op pleinen
waar stenen tegen traangas
en achter de glazen helmen
verschijnen kinderhoofdjes
die stenen gooien naar zandgebakjes
we will rock you
en torens storten in
zowel in Babel
als New York
en de muren van Jericho
Berlijn en Palestina
zijn niet veilig
voor de vlammende protesten
van beatniks en joden
dichters en anarchisten
die niet in hokjes passen
maar oppassen!
want het goud dat blinkt
is nep
net als de botoxmeisjes
en hun kunstlippen
en nepborsten
en nepglimlach
de moloch
Ness lacht in haar vuistje
terwijl de dodendans
rond het gouden kalf
voortgaat
het inferno
dat zij hebben ontstoken
op aarde die de hel is
– de anderen –
zoals JP Sartre zei
– hij sloeg de spijker op zijn kop –
van Jut
sint Juttemis
who wants to live forever
maar
de Queen wil maar niet dood
en de prins wacht
op zijn kikker _van Basho_
die geluid maakte
als van een sprong
in het duister
van Pascal
die Kant noch wal ziet
maar oeverloos zwetst
en jongelingen naar de afgrond stuurt
met machinegeweren
op hun schoot
en cornflakes in de voorraadkast
naast de havermout
styreen en imitatie
concentratie
kamp
bommen
die uiteenspatten
op de hoofden van
reclamemonsters
het stinkt naar plastic en Auschwitz
naar gebraden mensenvlees en yoghurt
en de machines ratelen
en de kogels vliegen om de oren
maar ze horen niet
want ze zijn ziende blind
zij horen alleen de kassa rinkelen
het geluid van hun botte hersens
en lege hoofden
die weergalmen als holle vaten
en het tromgeroffel van de
krijgsdans
van krijgers uit een ver verleden
sta stil!
maar toch beweegt zij
en is nooit te stoppen
nooit
maar nu wel
althans volgens de naïeve lezer
maar het is schijn
nee
het is zelfbedrog

© Jan Bontje juni 2013

Gedicht: pijn


pijn
  
donkey shot
 van ’t Reve god
 wat was dat lekker
 dacht hij toen
 maar of hij dacht
 aan het fatsoen
 wat brave burgers altijd doen
 dat weet alleen de goede Joost
 die in de poëzie zich hult
 en met de gouden kalven heult
 gij zult niet
 doden zegt een god
 men kijkt tv de nieuwe kerk
 een Mondriaan trekt nu de lijn
 terwijl Picasso schreeuwt van pijn
 om Guernica
 en
 Tahrirplein
 en
 alle dichters
 staan bijeen
 en
 lezen Don Quichot
 hun bundels branden
 in hun hart
 Berlijn! Berlijn!
 Madrid, New York
 toneel
 het is toneel...

© Jan Bontje 14 juni 2013