9de LiteRAR en Muziek Spijkenisse – 17 februari 2013


Wanneer: zondag 17 februari 2013

Aanvang : 14:00 uur

Waar        : Galerie Regio Art Rijnmond (RAR), Noordeinde 7, Spijkenisse, Spijkenisse

Kosten     : Gratis toegang

Contact   : via e-mailadres: literar@outlook.com

Wilt u een gezellige, muzikale, boeiende, mooie, leuke, poëtische middag meemaken? Kom dan naar galerie RAR aan het Noordeinde op zondagmiddag de 17de februari!

Anneke Willemse-Meeder, Mark Boninsegna en Joyce Willemse lezen eigen gedichten; Marlies Verhelst vertelt een boeiend verhaal.

Het duo Jazzuiten; het duo Alexander en Charlotte, het duo Niec en Niec en troubadour-singer-songwriter Willem zorgen voor heerlijke muziek.

De entree is vrij, dus een nog lagere drempel kunnen we niet voor u bedenken.

Hopelijk tot ziens, tot RAR!

Flyer 9de LiteRAR 17.2.13

CENSUUR OP DE ERASMUS UNIVERSITEIT!


Eerder – zie mijn artikel Schokkend op deze weblog – schreef ik op dit weblog over CENSUUR op de EUR (Erasmus Universiteit Rotterdam).  Hieronder het vervolg in de vorm van een brief van Manuel Kneepkens, de kunstenaar die getroffen is door deze censuur.

Rotterdam, 6 februari 2013

Aan mevr. mr. P.F.M. van der Meer Mohr
College van Bestuur Erasmus-universiteit

Geachte Mevrouw.

Dank voor uw schrijven dd. 1 februari, 2013, waarin u reageert op mijn schrijven dd. 24 januari 2013. In dat schrijven attendeerde ik u op het onrecht mij namens de EUR aangedaan. Wat was het geval? Op verzoek van de EUR in de persoon van mevr. Nelly Voogd werd ik uitgenodigd om mijn schilderijen te exposeren in de Facultyclub van de Erasmusuniversiteit. Dat heb ik gedaan. Blijkt de Facultyclub geëxploiteerd te worden door een overpreutse cateraar. Die eiste, dat ik zeven werken van de veertien aldaar opgehangen werken, zou terugtrekken. Later, dank zij het sussende optreden van mevr. Voogd, gereduceerd tot twee (inmiddels bij mij thuis bezorgd).

Ik dacht, dit kan toch niet waar zijn, dat aan de Erasmusuniversiteit een cateraar het kunstbeleid uitmaakt. Bij navraag blijkt dat de zaak als volgt zit: ooit was de Facultyclub een stichting van de EUR. Mevr. Voogd was in dienst daarvan. De stichting is door u, de EUR, opgeheven en vervolgens is mevr. Voogd verzocht op vrijwillige basis haar werk voort te zetten. Hoe dan ook, mevr. Voogd handelde dus namens u, de EUR! Ik had en heb dus een overeenkomst met de EUR, waaraan ik u gehouden acht. En u hebt de zorgplicht, die u jegens mijn schilderijen hebt gedurende de periode dat zij onder uw toezicht waren of zijn, allerminst waargemaakt.

Kijk, dat u een fout hebt gemaakt, dat kan gebeuren. Maar een goed bestuurder maakt vervolgens zijn fout goed. Dat is het kenmerk van een goed bestuurder. Maar wat doet u? Het tegendeel. U schrijft mij in uw brief dd. 1 februari 2013 (hieronder in zijn geheel geciteerd) als antwoord op de mijne van 24 januari 2013:

“ Geachte meneer Kneepkens

In uw brief van 24 januari 2013 geeft u aan uitgenodigd te zijn (cursivering van mij, MK) om een aantal van uw schilderijen te exposeren en wel in de Facultyclub van de Erasmusuniversiteit. (Cursivering van mij, MK) Deze club is een gelegenheid waar wij onze gasten ontvangen. (cursivering van mij, MK)   Degene aan wie wij de exploitatie van de club hebben gegund is door ons verzocht om de aankleding van de ruimte en het aanbod van de dranken en gerechten in overeenstemming met de bestemming te verzorgen (een universiteitwaardige bestemming, neem ik aan! MK)

De keuze van het werk, tijdelijk of permanent, laten we over aan de exploitant, de firma van de Linde. (Commentaar: de heer van de Linde heeft helemaal geen keuze gemaakt. Ik ken de man niet. Hij is nooit in mijn atelier geweest om werk uit te zoeken, noch iemand van zijn firma. MK) Het staat hem daarbij vrij bepaalde voorkeuren uit te spreken. De kunstcollectie van de Erasmusuniversiteit wordt beheerd door een onafhankelijke commissie die ook het aankoopbeleid bepaalt. Daar valt de tentoonstelling van uw werk op de Facultyclub niet onder. Het College van Bestuur spreekt geen oordeel uit over de esthetiek van uw werk.

Graag vertrouwen wij op een goede afloop van onze discussie (maar dan zal er toch veel aan uw houding in dezen dienen te veranderen, MK).

Het College van Bestuur van de Erasmus Universiteit

Mr. P.F.M. van der Meer Mohr”

Uitnodiging van wie? Dat laat u in uw schrijven hierboven fijntjes ongezegd. Maar daar zit de crux. Ik ben uitgenodigd door u, door de EUR! Wie anders dan u? De cateraar? Die kan het niet zijn. Die heb ik nooit gesproken of gezien.

Dat u mij uitgeleverd hebt aan een cateraar die mijn kunst censureert, is al erg genoeg. Maar dat u uw betrokkenheid ontkent, ja, zelfs nu in uw brief dd. 1 februari, hierboven aangehaald; de op mijn kunstwerken uitgeoefende censuur zelfs doodnormaal vindt, dat is vele, vele malen erger.

Klaarblijkelijk beseft u niet (of wilt u niet beseffen), hoe maatschappelijk schadelijk uw optreden is.

Ik zal het nog eenmaal uitleggen.

Een universiteit hoort – en een universiteit die zich naar Erasmus noemt, de man van de tolerantie, al helemaal – de vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel te hebben. Zonder vrijheid van meningsuiting is namelijk ware wetenschapsbeoefening niet mogelijk.

Hodie mihi, cras tibi, heden ik, morgen gij, is een gevleugeld woord, dat u wellicht kent.   In ons geval ben ik zo vrij het als volgt te vertalen: Als ergens de kunst wordt gecensureerd, volgt vroeg of laat ook de wetenschap. Historisch voorbeeld: Duitsland in de Jaren Dertig. Verdiept u zich daar eens in.

Hoe onverkwikkelijk deze affaire ook is, zij heeft, zowaar, toch nog mijn creativiteit weten te stimuleren. Dat heeft er toe geleid dat ik een portret van u heb vervaardigd. Een portret, niet van uw uiterlijk, maar van uw ziel. (Zie bijlage: ‘Portret van een Bestuurder aan de Erasmusuniversiteit). Ik schenk het u voor op uw werkkamer. Misschien dat het u tot inkeer brengt. Wel even van de muur halen als de cateraar langskomt…

Vannacht had ik een nare droom… ja, ik slaap slecht, dank zij uw nieuw preuts gedrag.   De cateraar komt uw kamer binnen en zegt: “Mevrouw, het censureren van kunst, dat heb ik nu wel in de vingers. U hebt hier allerlei mensen in dienst, die allerlei moeilijke boeken en rapporten schrijven. Wetenschappers!!! Al die saaiheid bevordert mijn drank- en broodjesomzet op de Facultyclub niet. Van nu af aan ga ik, dat begrijpt u, die wetenschappers van u censureren.”  En wat doet u? U komt achter uw bureau vandaan en kust zijn voeten.

Ik zou zeggen, mevrouw, word wakker!

Met vriendelijke groet, uw excuses voor de gang van zaken nu spoedig verwachtend,

Manuel Kneepkens
Manuel Kneepkens - de prelaat

Stichting KuBra presenteert: Kunst zonder omwegen


De opening van Galerie KuBra (Kunstenaars Uit Brabant)

Op zaterdag 16 februari 2013 om 15.00 uur wordt in het monumentale pand aan de Hinthamerstraat 100, 5211 MS  ’s-Hertogenbosch, op de 1ste verdieping Galerie KuBra officieel geopend door mevrouw Fiona Zachariasse, Hoofd collectie en conservator van het Noordbrabants Museum. Bij die opening exposeren Peer van Gennep, Robert Doesburg, Wilma de Turck, Kitty Tijbosch, Cor van Opijnen en Maykel Schoonus hun werk. Zij zijn de drijvende krachten achter KuBra en hebben de organisatie gebracht tot dit punt. Met deze kunstenaars opent KuBra direct op hoog niveau. Vanaf maart zullen er wisselende exposities zijn, steeds voor periodes van vier weken, waar iedere keer weer een afwisselend en verrassend deel van KuBra zich zal presenteren aan Den Bosch, Brabant en aan ver daarbuiten. Tijdens de openingstijden van donderdag tot en met zondag van 12.00 tot 17.00 uur wordt u ontvangen door één van onze kunstenaars.

Stichting KuBra
Kunstenaars zijn vaak afhankelijk van een galerie om hun werk op een professionele manier te vertonen en te verkopen. De galeriehouder vormt zo de schakel tussen kunstenaar en kunstkoper. Nu galeriehouders het steeds moeilijker krijgen, creëert KuBra nieuwe mogelijkheden door het openen van een eigen galerie. KuBra (Kunstenaars Uit Brabant) is een stichting, opgericht op 17 februari 2011, met als doel het samenbrengen van Brabantse kunstenaars en het stimuleren van onderlinge samenwerking. Doordat kunstenaars zelf hun krachten bundelen, kunnen zij samen een organisatie vormen waaruit blijkt dat kunst niet weg te denken is uit onze samenleving. Ook wil KuBra een podium bieden voor haar leden. Dit werd afgelopen twee jaar steeds gedaan door tijdelijke exposities op diverse plekken in Brabant en in België. In 2013 zal KuBra zich op deze wijze blijven profileren, maar KuBra onderneemt ook een unieke stap in de Brabantse kunstgeschiedenis: het openen van een eigen galerie.

Galerie KuBra
Door de eigen galerie biedt KuBra direct een podium aan haar leden. Drie mooie ruimtes, ongeveer 125 m², aan de Hinthamerstraat 100 in ‘s-Hertogenbosch. Op de begane grond huizen De Kunstwinkel en Combokasten, op de eerste verdieping vindt u Galerie KuBra. Hier draait alles om de kunstenaars. Zij exposeren, zij bemensen de exposities en er wordt door de kunstenaars ingericht, geselecteerd en gecommuniceerd over de kunst. Daarnaast zullen er door de kunstenaars workshops en lezingen gehouden gaan worden. Ook gastkunstenaars wordt een podium geboden. Hinthamerstraat 100 draait dus helemaal om kunst, op een hoog niveau en door de continue aanwezigheid van kunstenaars, toch laagdrempelig.

poster_Galerie_KuBra_6_febr.2013

Kunst, geschiedenis, legende, museum, vrouwen, borsten…


'Geniaal als mijn borsten aan het museum hangen'

Amersfoortse vrouwen in de rij voor een borstafdruk

Tientallen vrouwen stonden onlangs in de rij in het Amersfoortse museum Flehite om een gipsafdruk van hun borsten te laten maken. Beeldend kunstenares Loes ten Anscher maakt van het volgens haar mooiste paar een afgietsel voor een gevelsteen voor het museum ter ere van Sint Agatha van Catania, een christenmeisje dat stierf in 250. Agatha was, althans volgens de legende, een beeldschone jonge christenvrouw uit Catania op Sicilië. Omdat ze weigerde de minnares te worden van een Romeinse landvoogd liet deze haar vreselijk martelen. Zo hoopte hij haar te kunnen dwingen om haar geloof te verzaken. Toen dat niet lukte sneed men haar de borsten af en toen ook dat niets hielp, liet hij haar doden door haar over brandende kolen te trekken.

© anp

De vrouwen van tussen de 20 en 26 jaar zijn niet bang dat hen hetzelfde lot treft 😉 ‘Het lijkt me geniaal als mijn borsten aan het museum komen te hangen,’ zei een van hen.

© anp
Knipoog
Na de aankondiging van het kunstplan regende het aanmeldingen bij de kunstenares. Bij ruim dertig vrouwen werden afgietsels gemaakt van hun borsten. Dat gebeurde in een afgesloten ruimte van het museum.  ‘Het loopt als een tiet,’ zei de kunstenares. Het is ook een project met een knipoog, vertelde zij verder. ‘Het gaat niet om de borsten, maar om een middeleeuws gegeven in een moderne setting. Het is de bedoeling dat bezoekers uit de borsten water kunnen opvangen op een gaasje, dat kan helpen tegen borstkwalen.’ Een knipoog naar bijgeloof, zullen we maar zeggen. Hoe de ideale borsten eruitzien, kan Ten Anscher niet zeggen. ‘Ik weet nog niet welk vlees ik in de kuip heb. Als jury maken we een keus. De uitverkorene blijft anoniem.’