In het Huis van de Faun – over Manuel Kneepkens


In het Huis van de Faun

Door A.J. Snel

Een tevreden man, Manuel (M.M.) Kneepkens. In de tuin van het Roland Holst-huis in Bergen overziet hij zijn leven en werken en komt tot de slotsom: “k ben er nooit in geïnteresseerd geweest bankier te worden of rijk of zo. Ik ben maar gaan doen wat in mijn wezen besloten ligt. Het is endogeen; ik ben dichter. Altijd geweest. Een mens moet doen waar hij aanleg voor heeft, anders vervalt hij tot ellende en bezorgt hij zijn medemensen ellende bovendien. Gedichten maken, essays schrijven en tegenwoordig ook tekenen. Dat is het”.

“Het is een originele vent, die invalshoeken kiest waar de meeste politici niet zomaar op zouden komen. Hij is creatief, komt met heel interessante invallen”, zo is mij omtrent Manuel Kneepkens verzekerd door menen die hem kennen uit de periode dat hij de Stadspartij Rotterdam leidde.” Het tegendeel van een technocraat. Iemand die speelse oplossingen zoekt voor problemen, die de politiek een poëtisch karakter geeft, hoe tegenstrijdig dat ook moge lijken. Hij heeft vanuit de lokale politiek wel iets voor Rotterdam betekend. Dat is zichtbaar in de stad.”

Lees verder “In het Huis van de Faun – over Manuel Kneepkens”