Gedicht Jan Campert: Rebel, mijn hart…


Rebel, mijn hart …

Rebel, mijn hart, gekerkerd en geknecht,
die aan de tralies van den al-dag rukt;
weest om uw tijdlijk lot geenszins bedrukt,
al zijn de kluisters hard, de muren hecht.

Want in den aanvang werd het u voor-zegd,
dat het aan enkelen steeds is gelukt
het juk te breken, dat hun schouders drukt,
laat dus niet af maar vecht en vecht en vecht.

Breekt uit en blaast de doove sintels aan,
die zijn verdoken onder ’t rookend puin;
vaart stormgelijk over den lagen tuin,

die Holland heet; slaat doodlijk toe en snel,
opdat het kwaad schrikk’lijk zal ondergaan,
o hart, mijn hart, o bloedroode rebel.
*

Dit is een van de verzetsgedichten uit Sonnetten voor Cynara (1942)

Lees verder “Gedicht Jan Campert: Rebel, mijn hart…”

16de MUZIEK EN POËZIE BIJ ASHER AAN DE SCHIE 6 januari 2013


Zondagmiddag 6 januari 2013 alweer de 16de editie van Muziek en Poëzie bij Asher aan de Schie. Aanvang: 14:00 uur

Locatie: Restaurant café-chantant Asher, Hoogstraat 124, SCHIEDAM
Gratis toegang

Restaurant Asher

Datum en tijd: zondagmiddag 6 januari 2013

Aanvang 2 uur, vrij entree

Er is een open podium.

 

 

Poëzie en proza worden verzorgd door

  • de ‘huisdichteres van Muziek en Poëzie bij Asher aan de Schie’ Anneke Willemse-Meeder;
  • ‘woordenaar’ Jan Bontje die zal vertellen over Jan Campert die in januari 1943 – 70 jaar geleden dus – stierf in KZ Neuengamme; hij zal ook gedichten van en over Campert lezen;
  • de Haagse dichteres Christine Quist die in 2012 en nieuw dichtbundeltje uitbracht onder de titel Kristallen;
  • het jonge dichttalent Joyce Willemse uit Schiedam;
  • de dichter en historicus van de wijsbegeerte Paul Mercken uit Bunnik
  • en de uit Amsterdam afkomstige dichter Kees Godefrooij. Hij bracht in april 2011 een dichtbundel uit onder de titel Rouge Noir (Uitg. De Witte Uitgeverij, Leiden).
  • De muziek wordt verzorgd door gastheer/entertainer/zanger/gitarist Asher die Franse chansons en Hebreeuwse liederen brengt;
  • singer-songwriter Willem van Voorne-Putten die vertaalde Amerikaanse en Franse liedjes ten gehore brengt
  • en het duo Niec en Niec met gitaar, viool en zang.

 

De organisatie is in handen van Asher en Jan Bontje

Programmering en presentatie: Jan Bontje

<

Sitarvirtuoos Ravi Shankar (92) overleden


Sitarvirtuoos Ravi Shankar, die de Westerse wereld kennis liet maken met klassieke Indiase muziek, is dinsdag 11 december 2012 op 92-jarige leeftijd overleden. Shankar overleed in California, VS, waar hij woonde.
De Indiase premier Manmohan Singh noemde Shankar een ‘nationale schat’.xa0″Hij was de legende van de legendes”, zei Shivkumar Sharma, een bekende santoorspeler (de santoor is de Indiase variant van het cimbalom of hakkebord en wordt, met het instrument op schoot, zittend, met twee aan de uiteinden licht gekromde fijne houten hamertjes bespeeld) in de Indiase pers. “Traditionele Indiase muziek was helemaal niet bekend in het Westen. Hij was de muzikant die het vermogen had met het Westerse publiek te communiceren.”
Al in de jaren 50 van de vorige eeuw begon Shankar samen te werken met grote Westerse musici, onder wie de violist Lord Yehudi Menuhin (1916-1999).xa0De jazzsaxofonist John Coltrane (1926-1967) werd door Shankar ingewijd in de Indiase muziek. De twee bewonderden elkaar zeer. Halverwege de jaren 60 raakte Shankar goed bevriend met George Harrison, gitarist van The Beatles, die gefascineerd was door de sitar. Zijn samenwerking met Harrison, die Shankar ‘de peetvader van de wereldmuziek‘ noemde, bracht hem wereldfaam. In 1967 gaf hij een vier uur durend optreden op het Monterey Pop Festival en ook op Woodstock, twee jaar later, was hij van de partij. Het hippiepubliek omarmde hem, al begreep het zijn muziek niet altijd even goed: op het Concert voor Bangladesh werd er enthousiast geapplaudisseerd nadat Shankar en sarod* speler Ustad Ali Akbar Khan hun instrumenten hadden gestemd. “Als jullie het stemmen al zo mooi vinden, hoop ik dat jullie nog meer van de muziek zullen genieten”, zei Shankar tegen het in verwarring gebrachte publiek.

*(De sarod is een fretloos snaarinstrument met 4 melodie-snaren, 2 ritmische snaren (chikari) en enige akkoord-snaren. Bovendien is de sarod voorzien van circa 18 tarafs, resonantie-snaren.)

Shankar moest niet veel hebben van de hippiecultuur en hij verafschuwde het dat Jimi Hendrix (1942-1970) op Monterey zijn gitaar in brand stak.

In 1971 nam Shankar het initiatief tot het Concert voor Bangladesh, het allereerste benefietfestival ooi. Geraakt door het lot van de miljoenen mensen die voor de onafhankelijkheidsoorlog in Bangladesh, toen nog onderdeel van Pakistan, naar India waren gevlucht, benaderde hij George Harrison met de vraag hoe ze de vluchtelingen zouden kunnen helpen. Ze organiseerden twee concerten in Madison Square Garden in New York. De concerten, waarvan een dubbelalbum en een film verschenen, brachten miljoenen dollars op, die naar UNICEF gingen.

Shankar, die voluit Ravindra Shankar Chowdhury heette, werd op 7 april 1920 geboren in de Indiase stad Varanasi. Op tienjarige leeftijd verhuisde hij naar Parijs, waar hij zich aansloot bij het wereldberoemde dansgezelschap van zijn broer Uday. Acht jaar lang toerde hij met de groep door Europa, Amerika en Azixeb. Op een van de tournees sloot meestermuzikant Baba Allaudin Khan zich bij het gezelschap aan; hij was het die Shankar sitar leerde spelen. Ruim zeven jaar wijdde Shankar zich volledig aan de sitarstudie. “Van Khan leerde ik dat je al het andere moet laten schieten om xe9xe9n ding goed te leren”, zei hij later in een interview.

In de jaren 50 vergaarde Shankar in heel India faam. Hij werd hoofd muziek bij de Indiase radio, een belangrijke functie, en componeerde filmmuziek en orkestwerken, waarin hij klarinetten en andere voor India exotische instrumenten een rol toebedeelde. Ook werd hij de mentor van Westerse muzikanten die gefascineerd waren door traditionele Indiase muziek. Een van hen was de al genoemde jazzmusicus John Coltrane, die hij les gaf en die zijn zoon naar hem vernoemde. Hij raakte goed bevriend met Menuhin, met wie hij het hogelijk gewaardeerde album West Meets East opnam. Ook werkte hij samen met de Amerikaanse componist Philip Glass (geb. 1937) en dirigent Andrxe9 Previn (geb. 1929).

“Elke beoefenaar van om het even welk instrument die oren aan zijn hoofd heeft wordt diep geraakt door Ravi Shankar. Als je van muziek houdt is het onmogelijk om niet geraakt te worden”, zegt zanger David Crosby* in het boek The Dawn of Indian Music in the West: Bhairavi.

*(David Van Cortlandt Crosby (geboren in Los Angeles,VS, op 14 augustus 1941) is een Amerikaans gitarist en singer-songwriter. Hij maakte van 1965 tot 1968 deel uit van de folkrockgroep The Byrds en vormde daarna met Stephen Stills (van Buffalo Springfield) en Graham Nash (van The Hollies) de supergroep Crosby, Stills & Nash. Neil Young (ook van Buffalo Springfield) sloot zich bij hen aan toen ze op het Woodstock-festival optraden.)

Shankar was de vader van de Amerikaanse jazz-zangeres Norah Jones, die in 1979 werd geboren. Jones groeide grotendeels op zonder haar vader, maar in later jaren hadden de twee weer contact met elkaar. Op 4 november 2012 trad hij, samen met zijn andere dochter, sitarspeelster Anoushka Shankar Wright, voor de laatste keer op.

Foto: BUITENLAND

Sitarvirtuoos Ravi Shankar (92) overleden

(Bronnen: Novum, AP en eigen materiaal)

NEW DELHI (India) Sitarvirtuoos Ravi Shankar, die de Westerse wereld kennis liet maken met klassieke Indiase muziek, is dinsdag 11 december 2012 op 92-jarige leeftijd overleden. Shankar overleed in California, VS, waar hij woonde. De Indiase premier Manmohan Singh noemde Shankar een 'nationale schat'.

"Hij was de legende van de legendes", zei Shivkumar Sharma, een bekende santoorspeler (de santoor is de Indiase variant van het cimbalom of hakkebord en wordt, met het instrument op schoot, zittend, met twee aan de uiteinden licht gekromde fijne houten hamertjes bespeeld) in de Indiase pers. "Traditionele Indiase muziek was helemaal niet bekend in het Westen. Hij was de muzikant die het vermogen had met het Westerse publiek te communiceren."

Al in de jaren 50 van de vorige eeuw begon Shankar samen te werken met grote Westerse musici, onder wie de violist Lord Yehudi Menuhin (1916-1999).
De jazzsaxofonist John Coltrane (1926-1967) werd door Shankar ingewijd in de Indiase muziek. De twee bewonderden elkaar zeer. Halverwege de jaren 60 raakte Shankar goed bevriend met George Harrison, gitarist van The Beatles, die gefascineerd was door de sitar. Zijn samenwerking met Harrison, die Shankar 'de peetvader van de wereldmuziek' noemde, bracht hem wereldfaam. In 1967 gaf hij een vier uur durend optreden op het Monterey Pop Festival en ook op Woodstock, twee jaar later, was hij van de partij. Het hippiepubliek omarmde hem, al begreep het zijn muziek niet altijd even goed: op het Concert voor Bangladesh werd er enthousiast geapplaudisseerd nadat Shankar en sarod* speler Ustad Ali Akbar Khan hun instrumenten hadden gestemd. "Als jullie het stemmen al zo mooi vinden, hoop ik dat jullie nog meer van de muziek zullen genieten", zei Shankar tegen het in verwarring gebrachte publiek.

*(De sarod is een fretloos snaarinstrument met 4 melodie-snaren, 2 ritmische snaren (chikari) en enige akkoord-snaren. Bovendien is de sarod voorzien van circa 18 tarafs, resonantie-snaren.)

Shankar moest niet veel hebben van de hippiecultuur en hij verafschuwde het dat Jimi Hendrix (1942-1970) op Monterey zijn gitaar in brand stak.

In 1971 nam Shankar het initiatief tot het Concert voor Bangladesh, het allereerste benefietfestival. Geraakt door het lot van de miljoenen mensen die voor de onafhankelijkheidsoorlog in Bangladesh, toen nog onderdeel van Pakistan, naar India waren gevlucht, benaderde hij George Harrison met de vraag hoe ze de vluchtelingen zouden kunnen helpen. Ze organiseerden twee concerten in Madison Square Garden in New York. De concerten, waarvan een dubbelalbum en een film verschenen, brachten miljoenen dollars op, die naar UNICEF gingen.

Shankar, die voluit Ravindra Shankar Chowdhury heette, werd op 7 april 1920 geboren in de Indiase stad Varanasi. Op tienjarige leeftijd verhuisde hij naar Parijs, waar hij zich aansloot bij het wereldberoemde dansgezelschap van zijn broer Uday. Acht jaar lang toerde hij met de groep door Europa, Amerika en Azixeb. Op een van de tournees sloot meestermuzikant Baba Allaudin Khan zich bij het gezelschap aan en hij was het die Shankar sitar leerde spelen. Ruim zeven jaar wijdde Shankar zich volledig aan de sitarstudie. "Van Khan leerde ik dat je al het andere moet laten schieten om xe9xe9n ding goed te leren", zei hij later in een interview.

In de jaren 50 vergaarde Shankar in heel India faam. Hij werd hoofd muziek bij de Indiase radio, een belangrijke functie, en componeerde filmmuziek en orkestwerken, waarin hij klarinetten en andere voor India exotische instrumenten een rol toebedeelde. Ook werd hij de mentor van Westerse muzikanten die gefascineerd waren door traditionele Indiase muziek. Een van hen was de al genoemde jazzmusicus John Coltrane, die hij les gaf en die zijn zoon naar hem vernoemde. Hij raakte goed bevriend met Menuhin, met wie hij het hogelijk gewaardeerde album West Meets East opnam. Ook werkte hij samen met de Amerikaanse componist Philip Glass (geb. 1937) en dirigent Andrxe9 Previn (geb. 1929).

"Elke beoefenaar van om het even welk instrument die oren aan zijn hoofd heeft wordt diep geraakt door Ravi Shankar. Als je van muziek houdt is het onmogelijk om niet geraakt te worden", zegt zanger David Crosby* in het boek The Dawn of Indian Music in the West: Bhairavi.

*(David Van Cortlandt Crosby (geb. in Los Angeles, 14 augustus 1941) is een Amerikaans gitarist en singer-songwriter. Hij maakte van 1965 tot 1968 deel uit van de folkrockgroep The Byrds en vormde daarna met Stephen Stills (van Buffalo Springfield) en Graham Nash (van The Hollies) de supergroep Crosby, Stills & Nash. Neil Young (ook van Buffalo Springfield) sloot zich bij hen aan toen ze op het Woodstock-festival optraden.)

Shankar was de vader van de Amerikaanse jazz-zangeres Norah Jones, die in 1979 werd geboren. Jones groeide grotendeels op zonder haar vader, maar in later jaren hadden de twee weer contact met elkaar. Op 4 november 2012 trad hij, samen met zijn andere dochter, sitarspeelster Anoushka Shankar Wright, voor de laatste keer op.
(Bronnen: Novum, AP en eigen materiaal)xa0

Presentatie ROLF WEIJBURG in Galerie RAR; 21 januari 2013


(i.m.)

UITNODIGING

Graag nodigen wij kunstliefhebbers en andere belangstellenden uit voor een presentatie van de Utrechtse beeldend kunstenaar
op maandag 21 januari 2013 in de RAR Kunstgalerie aan het Noordeinde 7-9 in Spijkenisse. Aanvang 19.30 uur. De toegangsprijs bedraagt 10 euro inclusief consumptie.
Rolf Weijburg werd in 1952 in Eindhoven geboren. Van 1971 tot 1976 specialiseerde Weijburg zich aan de Utrechtse kunstacademie in de etstechniek.
Hij reisde in die tijd al heel veel en na de kunstacademie verbleef hij steeds vaker in Italixeb. In 1977 had hij daar zijn eerste solo-expositie in Milaan en in 1978 in Rome.?In dat jaar reisde hij via Griekenland en Cyprus naar het Midden-Oosten. Via de Rode Zee ging hij naar Djibouti en reisde lange tijd door Oost-Afrika. Na allerlei avonturen in Zaxefre en Uganda trok hij vanuit Kenya dwars door Sudan en Egypte terug naar Europa. In Parijs ontmoette hij zijn huidige vrouw Catherine.
Daar leerde hij ook het werk van Titus Carmel, Topor en zijn Acadxe9mie Panique, en de onheilspellende blauwe schilderijen van Monory kennen. De fragiele techniek van Titus Carmel, de vindingrijkheid van Topor en de krachtige sferen van Monory waren de ingredixebnten die Weijburg in zijn eigen werk, in zijn pen- en potloodtekeningen en in zijn etsen tot dan toe had willen verenigen.
De grote reis waarvan hij in 1979 terugkeerde, voegde daar een geheel nieuw element aan toe: Afrika.?Zijn werk veranderde als het ware van fictie naar feit. Een ommekeer van fantasie naar ‘waar gebeurde’ reisverhalen. Daarnaast werd het zwaartepunt in zijn werk verlegd van tekeningen naar etsen. Afrika bleef trekken?en in 1981 volgde een tweede grote reis.
Vele reizen en exposities zorgden er in de loop der jaren voor dat de etsen en tekeningen van Rolf Weijburg niet onopgemerkt bleven. Hij exposeerde onder meer in Nederland, Frankrijk en de USA. Aan de hand van zijn prachtige kleuretsen kan Rolf Weijburg boeiend vertellen over zijn reisavonturen. Wie die verhalen wil horen, maar vooral zijn werk ook wil zien, is van harte welkom op maandag 21 januari in de RAR Kunstgalerie! Zie ook Weijburg’s website www.weijburg.nl
Met vriendelijke groet,
Namens Rotary Club Spijkenisse,
Jan Horstink
U kunt zich aanmelden voor deze avond via j.horstink4@upcmail.nl

Sedoka


De sedoka of keervers is een van oorsprong Japanse dichtvorm, verwant aan haiku, senryu, tanka, waka, renga, haikai en kyoka. De sedoka (ook geschreven als sedóka) is een hoofdherhalend gedicht met een zesregelig lettergrepen schema: 5-7-7 en 5-7-7, dus 38 lettergrepen in totaal, wat min of meer gelijk is aan 38 Japanse klankeenheden of moren.

Het gedicht is inhoudelijk meestal verdeeld in tweeën en zo worden in het gedicht twee perspectieven gegeven over hetzelfde onderwerp. De verdeling gebeurt aan het einde van regels 3 en 5, waarbij in regel 3 een scherpe ommekeer is en in 5 een zachte. Elk deel (dat beschouwd wordt als het halve gedicht) wordt een katauta genoemd. Een sedoka is vaak gericht aan een beminde.

Na de 8ste eeuw raakte deze versvorm in onbruik; er zijn slechts ongeveer zestig sedoka bekend uit die periode. Toch zijn er nog steeds (of weer?) sedoka dichters, ook buiten Japan.

Kakinomoto no Asomi Hitomaro (ca. 662 – ca. 708/710) was een Japanse sedoka dichter; van zijn afkomst en leven is niet veel bekend. In de rij van onsterfelijke Japanse dichters staat hij op nummer 1. In Akashi, Japan, is een heiligdom gewijd aan Hitomaro. Men houdt daar elk jaar een “utakai” (waka feest) dat aan hem gewijd is. (Waka: letterlijk “Japans gedicht”)

The Killing-scenarist werkt aan Jessica Durlacher's thriller De Held


(bron: o.a. Novum, website van Uitgeverij De Bezige Bij)

Scenarioschrijverxa0Michael Horsten werkt aan een scenario gebaseerd op het boek De Held van Jessica Durlacher. Horsten is een van de schrijvers van de Deense tv-thrillerserie The Killing. Hij krijgt hulp van zijn Deense collega Lars Andersenxa0(1960). Antoinette Beumerxa0(1962) gaat de film regisseren, maakte distributeur Independent Films op maandag 10 december 2012 bekend. Millstreet Films heeft de filmrechten gekocht.

The Killing-scenarist werkt aan Durlachers De HeldJessica Durlacher is verrukt met de verfilming. “Dat De Held een film wordt, vind ik ongelooflijk spannend, en zeker nu een van de schrijvers van The Killing erbij betrokken is”, zei de schrijfster.

Ook Beumer heeft zin in haar filmproject. “Mijn handen jeuken om De Held te verfilmen.” De regisseur van films als Jackie en Loft is medeproducent van de thriller. Ze heeft vertrouwen in de scenaristen. “Het boek is al heel filmisch geschreven en gaat een heel spannende film opleveren.”

De Held kwam in 2010 uit bij Uitg. De Bezige Bij (ISBN:xa09789023465836). Het boek gaat over Sara Silverstein die tijdens het hardlopen wordt verkracht. Later worden zij en haar gezin gewelddadig overvallen in hun huis. Dan doet Sara een afschuwelijke ontdekking.

De opnamen van De Held moeten in 2014 van start gaan. Over de rolverdeling is nog niets bekend. De thriller moet in 2015 in de bioscopen draaien.

 

Jan Campert 1902 – 1942 – 2002 – 2012 – 2013


De dichter, journalist, schrijver en toneelcriticus Jan Remco Theodoor Campert werd in 1902 in het dorpje Spijkenisse geboren. Hij is bij velen vooral bekend door zijn in 1941 geschreven verzetsgedicht Het lied der achttien dooden.

Toen Campert in 1942 een jood in veiligheid probeerde te brengen naar België, werd hij gearresteerd en gevangengezet in Breda en daarna, via o.a. kamp Amersfoort, gedeporteerd naar een concentratiekamp. Hij overleed kort daarna, op 12 januari 1943, in het concentratiekamp Neuengamme. De bruin- en zwarthemden hadden wederom een goed mens omgebracht…

Lees verder “Jan Campert 1902 – 1942 – 2002 – 2012 – 2013”